Showing posts with label forever boyfriend. Show all posts
Showing posts with label forever boyfriend. Show all posts

Friday, March 18, 2011

Im a fan

Toto Villaruel, a young unconventional wedding photographer, continues to make a buzz in the industry as he perseveres to master what he loves to do. His unique, or should i say “weird”style of framing moments has captured the attention and hearts of many couples, aspiring wedding photographers and ummm everyone. 3 years in the business, with 200+ weddings, and i-dont-know how many engagement sessions…you will definitely look forward to his next posts and blogs :)

I did :) i even remember telling myself “i want to be a great wedding photographer someday,” after seeing his shot of a couple in Enchanted Kingdom years ago. The playfulness, the drama, the awkward/different framing, the complex to the simple kilig shots. Easily he defined his style, and quickly you can say “kay Toto Villaruel yang shot na yan!” Getting to work with him was super nakaka-pressure, but with that experience I instanly became a fan of not only his work but how he works. He talks to the couple as if they were long time friends; makes them feel comfortable when he instructs them how to pose or just be themselves in the shoot; his laugh will make you laugh so we’ll altogether laugh and that breaks the ice. He’s very professional. And its a guaranteed fun-filled shoot with him :)

For the past weeks, i’ve been observing him and the people around him, especially in the online community. Every time he gets a message in Tumblr saying a thank you for a follow back, he tells me “I just made someone’s day today”. And he’s happy about it. Or when 3 or more people likes his post on FB, he goes “woah madami naglike” as if he’s not used to people liking his posts. When he gets a number of inquiries in his e-mail, he’s like “dami!” like he doesnt get that a lot. When someone says “Uy Toto!” when we were walking somewhere, or “papicture naman po” thinking he will take the picture when that someone is asking for a picture with him :) A person happy with the simple things :)

Im a fan of his works, how he works, his personality, his character, his artistic-self but most of all, im a fan of his love :) YIKEEEEEEEE!

2months together and parang ang tagal na namin. I tell you its hard not to fall in love with him everyday :) but *ehem* sorry but he’s mine!

Ricardo, Happy 2nd monthsary. Thank you for making me part of your day, week, months and life. I appreciate your effort of going to my place everyday, feeling ko ang ganda ganda ko. A big hug for always smiling at me, whenever i ask you to smile! The Lord has given me favor for giving me someone who’s great like you :)

I know you are destined for greatness sweetheart. Im excited! and as a fan, i will gladly document it. I will always be here to support you, and support what you love to do! well, ummm 50-50 sa shopping! haha

I love you so much!

your no.1 fan

-NICOLAI

Friday, April 23, 2010

Stoplight

STOP LIGHT

Malayo pa lang kitang kita green na ilaw. Humarurot ang kotse ko palapit ng palapit naging yellow…bumagal ang takbo ko. dahan dahan ko ng inaapakan ang breaks. Tapos pula…hanggang dun lang ako sa linya.

Sa malayo maganda siya, nakasama mo ng matagal nakikita mo na ang detalye ng mukha at pagkatao niya. hanggang huminto ko kasi hindi mo pala trip.

Ang dami mong alam salita ka ng salita. Sa dami ng makakausap sa mundo nagsasawa ka na kakapaulit ulit. Ayan na nahimik ka.

Uyy uso bili ka, suot ka naman. Pormado. Lakad ka ng lakad sa mall may dip ala bagay sayo. di mo na sinuot ulit yung “uso”

Bagong yosi ka lang. isang stick pa, isang stick pa. isang kaha pa. isang rim pa. hala sige hits lang. hanggang sa hirap ka na huminga. Titigil ka o mamamatay ka.

Isang shot lang, isang bote ng beer. Masarap? Shot pa shot pa! isa pang case ng red horse. Hanggang gumegewang na lakad mo…dahan dahan ng prumoproseso ang utak mo. tapos wala na, past out.

Sa umpisa masaya kayo. harurot ka naman “forever na toh” Tumagal ng tumagal nawawala na ang kilig, dahan dahan ng nawawala ang pagmamahal. Tumigil ka hinayaan mo na siya tumakbo, dun ka na lang kung saan ka huminto.

Go bata ka pa, slow down tumatanda ka na, stop matanda ka na

____

bakit ba tinawag na stop light kung may go at slow down?

kasi kung walang go at slow down, walang silbi ang stoplight.

kung walang stop, lahat na lang naka-go, lahat naka-slow down. di na natuto tumigil

Psssst, Papa

psssst papa
hindi mo kelangan sumagot makinig ka lang

masaya naman ako ngayon, pero pag naaalala kita naglalaro na yung emotion ko. para bang nagtutug of war sa iiyak o masaya. kung hahayaan ko bang tumulo luha ko or tatandaan na lang ang pagpapatawa mo. bakit ka ba nawala? pamacho ka pa kasi eh...ayaw mo kami magworry, gets ko na yun. pero para saan pa ang pamilya kung hindi kami magwoworry? natural lang naman yun samin eh...we love you

huuuuy...paps.

idol kita, alam ko alam mo yun. mana ako sayo eh...nakakainis nga pati pamacho mo namana ko eh. tulad mo mas naglalabas ka ng takot, ng kaba, ng pangamba sa mga kaibagan mo...PAPA naman eh.

nasasaktan ako ngayon...ayoko yung nakikita ko. ayoko yung nangyayari...pero sabi mo nga i was placed here for a reason. nung iba nagsabi nun parang yada yada lang nila eh, nung ikaw nagsabi tumatak sa puso ko eh.

paps, i hope i made you proud. i really wish you were there nung graduation ko...
namimiss lang kta, namimiss pa rin kita. hindi ako makagetover pa rin. sa totoo lang hindi ko pa rin tanggap. nagtatago ka lang ba? tinetest mo ba kami?
kung asan ka man alagaan mo sarili mo ah, wag pa macho. pwede humingi ng tulong, pwede maglabas ng sama ng loob.

I love you, papa.

Wednesday, April 7, 2010

wag muna please

may tatlong kwarto dito sa bahay. isa para sa magulang ko, isa para sakin, isa para sa apat kong kapatid. halatang halata naman na mas malaki yung space ko kasi wala akong kahati diba?:)
ehh minsan ayoko matulog mag-isa, kaya sinisiksik ko sarili ko sa kwarto ng mga kapatid ko, tulad kagabi...
Pinagmamasdan ko ang mga mukha nila habang tulog. Ang babait ng mga itsura..tahimik nila. lumalaki na mga kapatid ko..hirap na ako sumiksik sakanila...
natigil ako sa nasabi kong iyon "lumalaki na mga kapatid ko, hirap na akong sumiksik sakanila"
tinignan ko ulit ang mga mukha nila isa isa.

Yung isa may girlfriend - hindi ko na masiksik sarili ko sakanya kasi wala ng inisip kundi yung gelpren niya. minsan nakakainis na nga eh, tatawag sa bahay nung girl para lang sabihin na kakain siya. (woooh sakit sa ulo)

yung isa naman sarili - lahat tinatago sa sarili. ayaw ako yakapin, ayaw ako i-kiss...bakit? ilan taon ka pa lang ah! tapos tanongin ko kung ano problema maglalakad palayo sakin. eh dati pag umiyak ka tatakbo ka sakin para magsumbong!

bad ass bro - kaya na daw niya ang buhay niya..daming bisyo. tinanong siya kung ano dapat gawin sa mga bata na pasaway, sagot niya "pagsabihan" pero biglang banat na ayaw siyang pinbagsasabihan. Kaya na daw niya.

gaya gaya - kung ano ang makita ginagaya. hindi mo rin naman masisi, turuan ko ng bagay bagay eh hindi naman niya trip kasi girl ako.

...never ako nakipagsiksikan pero hindi...sa mga kapatid ko kahit may asawa at anak na sila. yayakapin ko pa rin sila, iuupo ko sila pag gusto nila ng may kausap sa problema nila, pagsasabihan ko pa rin kung anong tama at mali, at kahit girl ako, i can try to do what a guy can do... wag kayo magmadali tumanda please?

namimiss ko kayo eh.