Showing posts with label bagong experience. Show all posts
Showing posts with label bagong experience. Show all posts

Saturday, July 30, 2011

baso

kumuha ako ng baso ng tubig, dahil nararamdaman ko ng bubuhos.
tumakbo ulit ang eksena sa isipan
*lagok ng tubig*
"Tangina mo nicole"
*pwede kong lunurin sarili k sa tubig*
"pare-pareho kayo, magsama kayong lahat"
*tuloy ang pag inom"
"the door is open..."
*gusto ko pa uminom pero ubos na*
AAAAAAAAAAAAAAHHHHH!

dahil pinipigilan ko bumuhos parang naipon yung tubig sa loob at nilulunod na ako.
hinabol ko ang paghinga ko...gusto ko na sumigaw ng help!!! pero wala naman lifeguard para sa scenario ng pagkalunod ko.

tinignan ko ang baso. eto na...buhos!! sinalo ko isa isa ang luha. at frineezer ko pagkatapos. 11yrs old ako nun
makalipas ang isa pang taon, nilabas ko uli ang baso at sinalo ko ulit ang luha.
13, 14, 15... ganun ulit. parang every year may reunion.makikita ko ang baso.
nagpapatuloy ang annual reunion hanggang sa araw na ito...
akala ko di ko na mapupuno ang napupunong baso...
sinalo ko ulit...

iyak iyak iyak...pause...iyak iyak iyak...kwento
iyak iyak iyak...may dadating... iyak iyak iyak...kwento
iyak iyak iyak...pause...

hanggang nagmelt sa tagal ng pagiyak kong 'to.
hindi na siya frozen. tubig na ulit. at sa ilang huling patak umapaw na....
puno na yung baso. at dahil matagal naipon, matagal na tinago...
biglang nagcrack ang baso, nasugatan ako pero parang normal, naisip ko ng mangyayari to
nakita kong nagkalat ang luha ko sa sahig...

bawat taon sinubukan ko naman ibuhos na lang yung luha pagkatapos ko ipunin, pero lagin may bago taon taon, magkakaroon at magkakaroon ng laman.

Thursday, December 23, 2010

blowjob

This summary is not available. Please click here to view the post.

Thursday, November 11, 2010

A tour of the unseen

A week ago i was in Bangkok, Thailand both for pleasure and for business. After two days of shopping, my mom treated herself and i to a tour. the night before the tour we had our outfits prepared, almost identical but not so :)

First off, Floating market :) i've always seen pictures of this place and being there in the boat, in the market was AAAAAHHH i felt like i was riding a national geographic roller coaster ride. Everyone was in a boat, even stores on a boat. It was literally a floating market. You have people selling fruits, clothes, bags, accessories, and even grilled food! how yummy is that. i was enjoying the chaos, the bump to bump of our boat to another, the water, the noise, other tourists enjoying, people trying to bargain. I wish i could grasp the feeling but I was having a good time just looking. But we reached a corner where they were making stalls beside the river, it was so quiet so fixed...it wasnt really appealing to me. Even one of the passengers in our boat said "its better when its noisy." My boat ride ended with me having a bbq :)


Originally after the floating market, we were supposed to be in the Grand Palace. Instead we got a side trip at the elephant village. It was nice seeing a herd of elephants walking around me. i felt like i was a fan of elephants, i mean i only see them in books and tv so to see them face to face is like "yipeee!" My mom bought a basket of bananas to feed this gentle beasts but she kept shouting terrified and excited haha when it was my turn i got a little rattled too but i got the hang of it. There snout is really slimy. Fun!


Another side trip was the handicrafts factory. I know we have this in the Philippines but i never got to see it. Walking around seeing the artist do their thing, cant help but smile. They were so damn good in what they do. Such art and what mans hands can do. but i got bored easily there.


The grand finale, the Grand Palace :) Oh what beauty of architecture and culture. Thanks to our tour guide, Christie i got a quick background of the place but i didn't listen that much because i couldn't understand her well. The gold paint, the details the colors, the temples, the statues, the respect, the prestige. wow. the most beautiful temple among all was the temple of the emerald buddha. so sparkly, royal. i sat there and just marveled at the place.


As i sat there, i thought of Jesus. slowly i realized that in the 3 stops it was all about Him. The difference between the chaotic floating market, and the soon-to-float commercialized floating market made me see more the beauty in a mess. We are a mess but He still finds us beautiful despite all the shit that we've been into. Holding the rough dry skin of the elephant was a reminder that He is God, how great He is to have in mind to create such creature. Ang galing eh. The hands of a handicrafts man creating this image from a block of wood with such imagination, this was a man what more God's creation? Looking around the temple of the emerald buddha made me want to cry...all of this gold, the effort of preservation, the respect, honor and love the people had for a non-living god compared to what man did to Jesus when he was here, they spit, hit, made fun of Him, and killed him. What did buddha do to deserve this treatment? what did Jesus do to deserve this from man?

It was a tour of the unseen, a tour of display of what God really wants me to see.

Wednesday, August 4, 2010

Bag

araw araw dala ko itong bag. bawat araw nadadagdagan ang laman. bumibigat.
bubuhatin ko sa likod, pag nangawit papatong sa ulo, pag sumakit gagawing shoulder bag.
kahit anong mangyari dadalhin ko pa rin, ako lang ang magbubuhat. kasi hinayaan kong bumigat, pumayag ako na magpalagay ng gamit ng iba, may space pa eh pero kahit hindi na suksok lang! ako ang magbubuhat kasi bag ko 'to. ako ang may kasalanan, desisyon ko kung bakit bumigat ito ng ganito. kahit hindi na pantay ang braso, hirap na ang leeg ko at ang likod ko pilit kong binuhat ang punong puno na pilit ko pang pinupuno na bag. hanggang nung isang araw bumigay ang bag. nakita ko ang lahat ng gamit na nilagay ko, nilagay ng iba. mga tinatago ko, mga dapat ng itapon at mga dapat itago. mga alaala, mga kaibigan, mga kwento, mga problema. napansin ko out of the 100%, 10% lang ang gamit ko na tunay kong matatawag na akin. 10% na ako lang, na akin lang, walang kahati.

tama na. bumili ako ng bagong bag. bag na para sakin lang. pupunuin ko to ng 90% me at 10% others. nakakapagod ng buhatin ang iba eh

Monday, June 28, 2010

Hello 20

Warning: medyo KADIRE
Note: medyo funny rin

at dahil hindi na ako teenager, mas madami pa akong dapat malaman as a true "ADULT" (by age). hindi lang malaman, pati mga pagsubok na darating. my first day of being 20, maraming unforgettable experiences. kakaibang birthday celeb...

1. pagkamulat ng mata sa kaarawan ko, diretso hospital ang punta ko

2. kinuhanan ako ng dugo

3. kinuhanan ako ng dugo ng hindi ako kumakapit kay daddy (hindi ko kaya pag hindi ko hawak kamay ni daddy)

4. doctors of different fields, and sizes. nurses with different uniforms ang mga kasama ko for this birthday...(i asked God na iba makasama ko this birthday ko. lesson learned: BE SPECIFIC)

5. doctor: naninigarilyo?
nicole: hindi
doctor: umiinom?
nicole: oo
doctor: may mens ngayon?
nicole: wala
doctor: kelan last?
nicole: 2 weeks ago?
doctor: have you ever had any sexual contact?
nicole: NO!
doctor: wala ah? kasi posibleng pregnant

6. after having been checked by the surgeon, the nurse steps in
nurse: may tatanong lang po ako (mukhang medyo hesitant tanungin)
nicole: go!
nurse: are you sexually active?
nicole: NO!!!!

7. Number 4 and 5 was happening while my dad was beside me. AWKWARD!

8. 1st time pumasok sa delivery room, and i always thought the only time ill be entering that room is when im in labor na!

9. 1st time ob gyne check up (the feeling of being half naked under that hospital blanket wasnt right)

10. i needed to undergo an ultrasound, but its standard procedure to have this test. My 1st pregnancy test.

11. "NEGATIVE" ang result, tinignan ko daddy ko mukhang nakahinga siya ng maluwag. HAHA

12. 1st and hopefully the last trans-rectal ultrasound. (GRAAAAAAAAABEEEEEE) it was abusive, not right, sooo wrong and ughhhh i dont know what to say

13. "open your legs wider" ang sabi ng dalawang doctor sa loob ng ultrasound room (THE HORROR, THE OBSCURITY...HAPPY BIRTHDAY!)

14. ACUTE APPENDICITIS - sakit ko..ganda ng gift ah :)

15. habang nagaantay madischarge sa hospital, nakasalubong ko ulit yung 1st doctor na nagattend sakin
doctor: oh okay ka na?
nicole: opo
doctor: ano kaya nangyari sayo?
nicole: di ko nga po alam eh
doctor: baka in heat lang ovaries mo
nicole: (back of my mind) MEH GANUN!???

16. sinabi yan ng doctor habang katabi ko ang daddy ko...(AWKWARD)

17. the doctor said not to do any strenuous activities within 24hours. I played bowling... twice haha

18. the nurse said soft diet for 24hours, i ate a hearty meal at my favorite JT Manukan. Chicken Pecho and Itlog maalat :) SARAAAAAAP

19. i didnt blow my birthday candle, i didnt have any (diba ganun pag matanda na hindi na uso nagbloblow ng candles?)

20. a day thats just ME and DAD, that rarely happens :)
**i felt happy naman. i think i got what i asked the Lord.
next time i should be specific. sana mag 21 na ako!!!!

Tuesday, June 8, 2010

pianist

touch the right notes and we'll make music
press the right keys, pleasing you and me
play and make love to the instrument
gently but firmly fondle every range

let the melody sink in so start slow
feel whats with in and sway to the rhythm
closed eyes as you caress every tune
listening to your every heartbeat

hit the highest note to the lowest one
serenade me 'til the morning sun
the movement of your fingers draw me in
i go unstable as it reaches that perfect tone

dazzled i am with the squint of smile you display
hypnotized in the lovely music you play
o' dear pianist you lift my soul high
you have that charm that makes my heart fly...

Tuesday, May 18, 2010

kotse

mga pormadong kotse na may kanya kanyang special features mula sa kaha, sa gulong, sa interior at sa kung hanggang saan pwedeng ito itakbo. ang daming kotse na pwede ko sakyan pero pinapapili lang ako ng isa...hindi ba pwedeng isa per day ang kotse ko? para hindi ako magiisip pag color coding. hindi ba pwedeng dalawa para salit salit. gulo ng isipan hindi maunawaan...sabay sabay ko kasi sila tinitignan. anong kotse nga ba ang mas matimbang? anong kotse ba ang mas ok sa safety features? para pag nabangga onting untog lang buhay pa. anong kotse ba yung makakasabay sa bilis na gusto ko? one of a kind ang mga kotseng ganun, mahal kung nagkataon. anong kotse ang pwede ko itago at imaintain hanggang pag tanda ko?

parang nasa car show ang puso ko ngayon. makikita mo ang family car, ang sedan na pang dalawahan lang, ang pick up para sa maramihan, ang van para sa biyahe, ang naka set up ng magandang sounds na kotse, at madami pang ibang kotse na umaaligid.

anong kotse sasakyan ko...eh teka marunong na ba ako magdrive?

Friday, April 30, 2010

Buhok

Handa ka na ba?
ang tanong ni Hektor ang baklang nakahawak sa naka-pony tail kong buhok.
Handa na.
ang sagot ko habang may malaking ngiti sa aking mukha

next thing i knew, andun na yung ponytail ko sa harapan ko at nagiging presko na ang pakiramdam ko. pero wait parang mukha atang bunot yung buhok ko...

pwedeng hindi one length?
tanong ko kay hektor pagbalik niya sa upuan ko kasi para siyang hustler na tatatlo ata kaming ginugupitan niya
hindi pa tapos, aayusin pa natin yan.
kala mo naman teamwork kami ng gupitan niya ako

tinignan ko yung salamin sa harap ko para tignan ko yung mga kasama kong nagpapagupit
pagtingin ko sa kanan ko andun si hektor kakatapos lang ata irazor yung buhok nung batang lalaki.

zzzzzzzzzzzzzhhhhhhhhh mali pala buhok ko pala irarazor niya...
nakiliti ako kasi 1st time experience ang irazor ang buhok ko.
pinowderan ako at boom!

my decision to have my hair cut this short goes deeper...
when you decide about something, you think about it.
dont haste, stand up on your decision.
be firm and dont let any words from other mouths serenade, tempt or bring you down.
you are decided, go for it!


im rockin' the hair :)


Friday, April 23, 2010

Stoplight

STOP LIGHT

Malayo pa lang kitang kita green na ilaw. Humarurot ang kotse ko palapit ng palapit naging yellow…bumagal ang takbo ko. dahan dahan ko ng inaapakan ang breaks. Tapos pula…hanggang dun lang ako sa linya.

Sa malayo maganda siya, nakasama mo ng matagal nakikita mo na ang detalye ng mukha at pagkatao niya. hanggang huminto ko kasi hindi mo pala trip.

Ang dami mong alam salita ka ng salita. Sa dami ng makakausap sa mundo nagsasawa ka na kakapaulit ulit. Ayan na nahimik ka.

Uyy uso bili ka, suot ka naman. Pormado. Lakad ka ng lakad sa mall may dip ala bagay sayo. di mo na sinuot ulit yung “uso”

Bagong yosi ka lang. isang stick pa, isang stick pa. isang kaha pa. isang rim pa. hala sige hits lang. hanggang sa hirap ka na huminga. Titigil ka o mamamatay ka.

Isang shot lang, isang bote ng beer. Masarap? Shot pa shot pa! isa pang case ng red horse. Hanggang gumegewang na lakad mo…dahan dahan ng prumoproseso ang utak mo. tapos wala na, past out.

Sa umpisa masaya kayo. harurot ka naman “forever na toh” Tumagal ng tumagal nawawala na ang kilig, dahan dahan ng nawawala ang pagmamahal. Tumigil ka hinayaan mo na siya tumakbo, dun ka na lang kung saan ka huminto.

Go bata ka pa, slow down tumatanda ka na, stop matanda ka na

____

bakit ba tinawag na stop light kung may go at slow down?

kasi kung walang go at slow down, walang silbi ang stoplight.

kung walang stop, lahat na lang naka-go, lahat naka-slow down. di na natuto tumigil

Friday, April 9, 2010

BACKSTAGE crew

A lot of things happen backstage. Watchout for BACKSTAGE CREW's dance videos soon on youtube :)

Friday, April 2, 2010

Hinahabol na Init

Dahan dahan mong ginagapang
nilalandi ang bawat detalye ng katawan
pabalik balik na hampas
Natatamo ang makulay na landas

Malambing na halik
Yakap na gigil
Iyong matamis na tingin
Dinadala ako ng hangin

Ikaw ang nagpupuno
sa agwat sa ating pagitan
ramdam ko ang bawat galaw mo
Pinagmamasdan na lamang kita

O' dalampasigan
sarap mong pagmasdan
ang indak ng iyong alon
mahirap layuan

Wednesday, March 24, 2010

expiration date

pagbukas ko ng kabinet sa pantry. napa-wow na lang ako sa sobrang dami ng laman. canned goods, chips, candy lahat andun. tinitgnan ko ang isa isa inaalala ko ang lasa ng mga natikman ko na, iniisip ko kung ano lasa kung hindi ko pa natry. may mga familiar na tatak pero hindi ko pa talaga natitikman. may moby dun na isa sa mga local favorite ko, na kahit hindi ko siya nakakain parati pero pag natakam ako never fails to satisfy me. ayun biglang may cheetos, ang aking happy food. hindi ako machichirya pero pagdating sa dalawang toh, hmmmm ang sarap eh. tumingin ako sa kanan andun ang spam, corned beef. sa kabila naman ang mga cup noodles. sa dami ng pagkain hindi ko sila makain lahat, kahit matikman. kilala ko lang sila dahil sa tatak, sa packaging. yung iba kilalang kilala ko na kasi may long term customer relationship na ako dun haha :)

sa sobrang lula ko sa mga pagkain sa kabinet binuksan ko ang ref. kumuha ako ng yakult at habang naka kagat ako sa may opening niya nakita ko ang expiration date...
29 march 2010

swabe lang talaga.
pagpasok ko ng ab ulit kahapon. madaming familiar faces, madami din ako nakasama at naging kaibigan. tingin sa kanan sa kaliwa andun sila mga kasama kong aalis at mga maiiwan pa ng ilang taon. mabuti na lang at madami akong naging kaibigan sa ibat ibang batch mapaibang courses sa loob at labas ng ab. masasabing may good friendship na rin siguro kami ng mga ito.
march 29, 2010 is my expiration date in UST because after that i will have me.
a new me, cheers to the future me.

Saturday, March 20, 2010

Longboard

lately nahilig ako sa long board, para siyang skateboard pero mahaba. medyo may trauma ako dito, pero tsh ano ba ang salitang trauma sakin? mas lalong takot ako mas lalo kong gustong labanan. so sinubukan ko, laking tuwa ng mga kaibagan kong chinggona papis ng makita nila ang balance ko sa board. ilang horas lang kaya ko na maglowride? basta yung curve thingy, komportable na daw ako sa board pero kita pa rin na binabantayan ko ang kilos ko. sumunod na araw na masubukan ko, ayung let loose na ako :)

masaya mag longboard. ang pag apak ko sa board ay pag apak ko sa magiging bagong buhay ko pagkatapos ng kolehiyo. ang pag bwelo ko, pagkis kis ng paa ko sa sahig para makaandar ko ang tanda na magbibigay ng bwelo ko para magawa ko ang mga gusto ko. at pag nakapatong na ang dalawa ko sa board paalala na kaya ko mag-isa :) kaya ko tumayo mag-isa. ang tuhod ko na susuporta sa sakay ng buhay ko, ang adrenalin habang naglolow ride ang excitement sa adventure at challenges na darating sa buhay. at ang hampas ng hangin at pag ikot ng gulong ang paalala na matatapos din ang lahat nito ng mabilis.

haaay buhay :) isa kang rollercoaster ride, isa kang longboard ride :)

Tuesday, February 16, 2010

Usapang lasing

Nagkataon na araw ng puso ko bukas. araw ng mga puso natin.
naiwan kaming tatlong magkaibigan, hindi kami iniwan pinili lang namin na hindi sumama.
Dala ng lungkot, nagkayayaan uminom. takte tatlo lang kami uminom.

Inuman friend 1:
"Namimiss ko siya" wala ng lalabo pa sa statement na yan pag ang nagsabi niyan ay isang lasing. malabo kasi bibitaw ka, tapos mamimiss mo. malabo kasi kaya mo sabihin samin pero sakanya hindi. malabo kasi hanggang hangin lang ang abot ng salita mo, walang pupuntahan.

Inuman friend 2:
"baka mapakilala mo naman ako sa friends mong girls?" sagot ko "mahalin mo muna sarili mo kasi hindi mo kakayanin na pag nawala na yung taong mahal mo. yung lalagyan mo ng pagmamahal, pag nawala yun mawawala ka din"

Ako: sa bawat tagay at shot na nilalagok natin...onti onti natin natatanggap ang mga katotohanan na pilit nating tinatago, at tinatakpan ng ngiti at saya.

Inuman friends: wow...lasing ka na nicole

ako: siguro nga. Cheers

Tuesday, December 22, 2009

baba.

its christmas break. and you know what that means :) endless party and unending yummy food which results into cute bellies and chubby faces. i dont know if its just me but i know a lot could relate to me.

BABA...BABA...BABA...baboy ako. grabe pag christmas break or kahit anong break. gusto ko magimpose ng competition sa mga kaibigan ko...PATABAAN OH!? ano ano? pero syempre joke lang yun. but i swear and i know i get fat when we have breaks. staying at home is not good. ironic? but yes. when all you can see is the same corners over and over again. you have nothing to do then a rumbling sound call onto you, you get hungry and you answer that call, you eat.

i call my home, my land of sweets. chocolates, cookies, milo and if im lucky ice cream in the freezer...ALL FOR FREE :) and if i want anything more, i ask the fairylooking God-given mother to give it to me or i tell the beast who turns into mom's prince charming to get me something good to eat. yes, when im at home its like a fairytale. am i hansel? or gretel?

BABA...BABA...BABA...batugan ako. i sleep late but i wake up early...early for dinner. today i woke up 2pm because i slept 4am. doing what? plants vs zombies. pag break nga naman oh. parang you have loads and lots of time. NOT. im graduating and time is gold. NOT. time should be used very wisely, but am i? HAHAHA NOT. i sleep i wake up and it repeats.

i dont really have time coz when i wake up, i have 1 hr munimuni on my bed, i look into the fridge. i think of what i should do...okay i get stuck. i just think but i dont do it.

BABA...BABA...BABA...baho ko na. i make my room messy, its like a jungle in here. oh in my closet? man!! FOREST. i dont know where to find my clothes from my bags from my shoes. HAHA its fun here. and since i just woke up, i just ate...im tatamad to take a bath. today i woke up 2pm ate lunch ng 330pm. ate merienda at 5pm and ate dinner 6:30pm...i took a bath :D yes hahaha i just took a bath and i brushed my teeth...

hmmmmm

BABA..BABA...BABA...BABAE ako. maniwala kayo sa hindi. babae ako, i just dont practice it like others does :)
i dont mind getting wounded, breaking a nail or getting dirty. i get roudy at times and i hang out with anyone or everyone.
i wish i was a guy but im fine im a girl :) i bully, i make fun of people and yet they love me still. thats how i love them more when they can stand the stench, the lousiness, the boyishness and the evilness that is me. but yes...i am a girl. i have the organs of a girl so i guess i am. i like guys still. so yeah. i am a girl

___________

just playing :D

Tuesday, December 8, 2009

When you’re in a shit hole

Have you ever experienced sitting in class and being quiet? When in reality you’re not that type of person. You’re not quiet, you’re usually the one making noise. The one that the teacher hushes during classes. Well it happened to me. That’s when I started thinking…

You get into high school or college and you find your “comfort zone” among the many faces in the crowd. But you have to be careful for those faces can turn to evil glares when you turn your back. Sometimes this jolly person you see, is the number back stabber you’ll ever meet. The person in the group who hangs on to anyone just to stay in the group wouldn’t be there for too long. The bossy will always be shut out. But those who learn to keep things to themselves and does not mind who they are with, will stay. Not necessarily the same crowd but they will stay. It’s hard to find strong friends, strong enough to take in the foul stench of your being.

I’m barely close with anybody because I don’t think I don’t have to be close with everybody. I’m a person hard to understand. That’s why only a few really know me. I’m not complaining, I’m informing. I always loved small circle of friends, it was always better that way. But my perky stature in the society draws in friends, and I can’t help but talk to them. Sometimes you need a breather from the same crowd, you want and find something new. I think this time, ill be thinking about myself. Putting me at the top of my priority list. I’ll think of pleasing myself and making me happy. I always cared for others, and I know I did my part already. Change is a very strong word, and if I do change for this, as long as I’m happy, I won’t change back. I can’t take back what has been lost, I can’t take back what has happened. I’ll just keep moving forward, and whoever stays with me in my journey of life, well I’m thankful and blessed to have you aboard.

Everybody has their shitty days.

Wednesday, December 2, 2009

sweetheart

kinailangan kong lumayo sayo, pero hindi ko makakayanan ang desisyong ito.
ayokong isipin at tanggapin ang buhay pag wala ka na.
I know you wont, you cant be there for me till i grow old. kaya ngayon pa lang hinahanda ko na ang puso ko para sa panahon na iyon. pag wala ka na...

pag nakikita kita lagi kitang lalapitan kasi its you who makes me feel the happiest.
ngayon pag nandyan ka na parang gusto ko na lang umiyak at isipin kelan ka ba magiging akin ng tuluyan
pag namromroblema ako, sigurado akong kaya mo ko pangitiin at gawing masaya pero kelangan ko na magisip ng papalit sayo kaso mahirap, kasi nagiisa ka.
walang kasing lambing at 'sing tamis ng iyong pagmamahal. kaya bawat tao na makita kong masaya na nakakasama ka untiunti akong namamatay...kasi dapat AKO, ako ang may hawak sayo.
nanghihina ako ngayon. hindi makakain ng maayos dahil wala ka na.
pilit kong gusto maging manhid, para hindi mo na ako maakit.

hindi ko pa rin matanggap. pero nandito ako, desisyon ko toh. para sa ikabubuti din natin toh.
i miss you.

(no sweets for a week)





Thursday, October 1, 2009

Dreamboy ko :)

I woke up on the right side of the bed. it felt great to be up, kahit na its 7am in the morning. (kasi 10am ako nagigising talaga) It was written all over the sky...today was going to be different. Dreamboy ko!!! nagpaparamdam na siya pagkagising ko pa lang pero ayaw ko siya isipin kasi ayoko magexpect. Kung darating eh darating…PERO…andaming clues kaya ang lakas ng feeling kong darating siya. naexcite ako… so naghanda pa rin ako.

papunta sa school. Habang asa jeep “eh pano kung hindi siya pumunta?” Torture. Dreamboy ko!!! huhu huhu. Nasa klase di mapakali. Ayun labas ako ng labas nagbabakasakali na magpakita na siya. sobrang impatient ko naririnig ko na ang tunog ng relos ko. nakakainis….kelan ka ba darating?

Hanggang…”sir, andito na…” mabilis na tinapos ng professor ang kanyang lesson. At pinalabas na kami… J paglabas ng pintuan…

Isang footspa for me, how sweet. Lumipas ang ilang oras…the largest pool I’ve ever seen…pero hanggang bewang. He didn’t want me to drown. Thoughtful noh? Tapos pagdating sa favorite fast food ko, pili na yung food ko. I didn’t have to choose from all the products J I feel oh so special. To top it all, he made me stay in a home-y place and had food delivered to me na lang.


What a treat, from my dreamboy…ONDOY

… lol


Pangarap kong maexperience ang baha sa AB

pag bukas ng pintuan ng classmate ko “sir andito na yung baha”

Gusto ko masubukan maglakad sa UST ng naka-paa

foot spa ito ‘te. Kumikiskis ang paa ko sa ibat ibang texture ng sahig.


Wish kong makita ang UST ng sobrang baha kasi nakikita ko lang sa pics

para siyang isang malaking pool na hanggang bewang. Wish ko lang makita, pero God gave me more than that…He made me experience it talaga. Yes, naglakad ako sa baha na hanggang bewang.

bakit dreamboy ko si Ondoy? Kasi he made my dreams come true. Mga pangarap ko. ang galing pa kasi lahat nangyari all in one day…

…break na kami pinaalis ko na siya ng bansa. Hindi siya tanggap ng taong bayan ko…

LOL – lakas trip

isa na akong certified thomasian :) yeahboi

Sunday, September 13, 2009

UPOS

sindi. may simula ang lahat. ang patikim na magpapalibog na gustuhin pa ito, gumagapang na apoy na lalagablab sa iyong puso. aakitin ka’t di mo mamalayang nabibighani ka na, may ngiti na patagong papaslit sa iyong mukha. inaasamasam, nanabik. susubukan mong abutin, makahawak man lang. simula na ito.

hithit. buo ang loob mo, binitawan ang mundo sa iyong paligid. tungkol sayo, storya mo. desisyon mo, according to you ang lahat. may ngitng di mapinta ang saya, parte na siya ng iyong sistema. eto na yung gusto mo. iisa kayo. yakap yakap ang sandaling ito. gusto mo pa sanang patagalin, pero di ka na makahinga.

buga. eto ang mundo mo, binalik ka sa realidad. titignan ang upos ng yosi na kinalat mo. ngingit at masasabi sa sarili "tapos na"

nakita ko ang yosi, at ang mga nagyoyosi. ang bawat stick na maubos ay parang bawat sandali na pahinga na magkaroon ako. maikli. bubunot pa ng isa pang stick, nakakatakam dba? gusto ko yon, gusto ko makasama ang pahinga. desisyon ko naman kung magpapahinga ako eh, nasa akin yun. pahinga. dito ka muna. kaso pag tumagal, nababagot ako. maypagka workaholic ako. at ayun babalik ako sa realidad.

nakakapagod mabuhay pero we still choose to live because there is so much more to do, to experience, to have and meet. Nakakapagod, pagod ako. oo, pero di ko pa rin mapakita. Lagi akong on the go, hyper, people see me play and goof around. I am actually pero may ginagawa ako. ang pagiging hyper ako ay isang wall na tinayo ko para matago ang pagod na nararamdaman ko. pahinga, pahinga ang salitang dapat ibalik sa vocabulary ko.

pahinga – maikling oras na nakalaan para makahinga ka. inhale exhale. tapos balik trabaho na.

*magsusulat pa ako tungkol sa yosi. Di pa dito nagtatapos