Friday, April 30, 2010

Buhok

Handa ka na ba?
ang tanong ni Hektor ang baklang nakahawak sa naka-pony tail kong buhok.
Handa na.
ang sagot ko habang may malaking ngiti sa aking mukha

next thing i knew, andun na yung ponytail ko sa harapan ko at nagiging presko na ang pakiramdam ko. pero wait parang mukha atang bunot yung buhok ko...

pwedeng hindi one length?
tanong ko kay hektor pagbalik niya sa upuan ko kasi para siyang hustler na tatatlo ata kaming ginugupitan niya
hindi pa tapos, aayusin pa natin yan.
kala mo naman teamwork kami ng gupitan niya ako

tinignan ko yung salamin sa harap ko para tignan ko yung mga kasama kong nagpapagupit
pagtingin ko sa kanan ko andun si hektor kakatapos lang ata irazor yung buhok nung batang lalaki.

zzzzzzzzzzzzzhhhhhhhhh mali pala buhok ko pala irarazor niya...
nakiliti ako kasi 1st time experience ang irazor ang buhok ko.
pinowderan ako at boom!

my decision to have my hair cut this short goes deeper...
when you decide about something, you think about it.
dont haste, stand up on your decision.
be firm and dont let any words from other mouths serenade, tempt or bring you down.
you are decided, go for it!


im rockin' the hair :)


Saturday, April 24, 2010

BUNSO

Sinisigaw ko ng malakas...BUNSO!!
oo dalawa kayong bunso sa paningin ko wala akong pakielam kung hindi kayo magka-age ah basta baby ko kayo.

kanina nagiinuman kaming pamilya. masaya nagaasaran kaming lahat, gustong gusto ko pag pinagtutulungan namin tatay namin eh. masaya yun :) lalo na pag niloloko namin na para siyang si papa. eh lakas mangasar ni rich tinawag ko tuloy siyang BRIX! (pangalan ng tatay ko) eh mabilis pumick up si rich, sigaw siya kay daddy ng "SONNY" (pangalan ng lolo ko) tawanan nanaman kami

bigla ako kinalabit ng daddy "nung kami pa lang ng mommy mo, sabi ko sakanya na gusto ko makasama ko mga anak ko uminom...ilang taon pa nung buhay ka na at si robin gusto ko pati asawa niyo makasama ko uminom" edi syempre natuwa naman ako biglang "pero tangina! ayoko pa toh mawala, akin na muna kayo" bigla akong "CHEERS daddy!!"

dad, gusto ko sabihin sayo kanina na lagi naman kami para sayo. period ayoko na magsalita at magexplain. mahal kita alam mo naman yun...sobra... hindi ko lang talaga alam pano kita lambingin. kaya sa simpleng pagholding hands ko sayo, pag yakap sa likod, pag kagat ng likod mo na sobrang bihira at nagagalit ka pa eh isipin mo ng lambing ko na yun. pero sobra..sobrang mahal kita.

at dun ko naisip...parang lahat sila bunso sa paningin ko. pati daddy ko, at mommy ko. lahat sila priority....lahat sila uunahin ko. kahit na matanda na sila, ipagtatanggol ko sila. kahit na may girlfriend na at matanda na sobra magulang ko eh ikikiss ko pa rin sila sa lips...wala akong pakielam. tangina lang talaga sa mga magkakaroon ng violent reaction sa sinasabi ko.

pero Mom, Dad, Robin, Bodee, Rich and Zach. I love you, these words are enough. I love you.
I love you forever.

Happy birthday Rich and Zach :)

Friday, April 23, 2010

Stoplight

STOP LIGHT

Malayo pa lang kitang kita green na ilaw. Humarurot ang kotse ko palapit ng palapit naging yellow…bumagal ang takbo ko. dahan dahan ko ng inaapakan ang breaks. Tapos pula…hanggang dun lang ako sa linya.

Sa malayo maganda siya, nakasama mo ng matagal nakikita mo na ang detalye ng mukha at pagkatao niya. hanggang huminto ko kasi hindi mo pala trip.

Ang dami mong alam salita ka ng salita. Sa dami ng makakausap sa mundo nagsasawa ka na kakapaulit ulit. Ayan na nahimik ka.

Uyy uso bili ka, suot ka naman. Pormado. Lakad ka ng lakad sa mall may dip ala bagay sayo. di mo na sinuot ulit yung “uso”

Bagong yosi ka lang. isang stick pa, isang stick pa. isang kaha pa. isang rim pa. hala sige hits lang. hanggang sa hirap ka na huminga. Titigil ka o mamamatay ka.

Isang shot lang, isang bote ng beer. Masarap? Shot pa shot pa! isa pang case ng red horse. Hanggang gumegewang na lakad mo…dahan dahan ng prumoproseso ang utak mo. tapos wala na, past out.

Sa umpisa masaya kayo. harurot ka naman “forever na toh” Tumagal ng tumagal nawawala na ang kilig, dahan dahan ng nawawala ang pagmamahal. Tumigil ka hinayaan mo na siya tumakbo, dun ka na lang kung saan ka huminto.

Go bata ka pa, slow down tumatanda ka na, stop matanda ka na

____

bakit ba tinawag na stop light kung may go at slow down?

kasi kung walang go at slow down, walang silbi ang stoplight.

kung walang stop, lahat na lang naka-go, lahat naka-slow down. di na natuto tumigil

Psssst, Papa

psssst papa
hindi mo kelangan sumagot makinig ka lang

masaya naman ako ngayon, pero pag naaalala kita naglalaro na yung emotion ko. para bang nagtutug of war sa iiyak o masaya. kung hahayaan ko bang tumulo luha ko or tatandaan na lang ang pagpapatawa mo. bakit ka ba nawala? pamacho ka pa kasi eh...ayaw mo kami magworry, gets ko na yun. pero para saan pa ang pamilya kung hindi kami magwoworry? natural lang naman yun samin eh...we love you

huuuuy...paps.

idol kita, alam ko alam mo yun. mana ako sayo eh...nakakainis nga pati pamacho mo namana ko eh. tulad mo mas naglalabas ka ng takot, ng kaba, ng pangamba sa mga kaibagan mo...PAPA naman eh.

nasasaktan ako ngayon...ayoko yung nakikita ko. ayoko yung nangyayari...pero sabi mo nga i was placed here for a reason. nung iba nagsabi nun parang yada yada lang nila eh, nung ikaw nagsabi tumatak sa puso ko eh.

paps, i hope i made you proud. i really wish you were there nung graduation ko...
namimiss lang kta, namimiss pa rin kita. hindi ako makagetover pa rin. sa totoo lang hindi ko pa rin tanggap. nagtatago ka lang ba? tinetest mo ba kami?
kung asan ka man alagaan mo sarili mo ah, wag pa macho. pwede humingi ng tulong, pwede maglabas ng sama ng loob.

I love you, papa.

Saturday, April 17, 2010

PINK

PINK
i was always pink ranger in go go power rangers and let my younger girl cousins have yellow.
my hello kitty collection was all pink. i always thought the blue one was weird.
my first toys were pig stuffed toys, and guess what? they were pink!
i had a pink p.e. uniform during kindergarten which was my super favorite. it was a skort? skirt and shorts and it was pink.
to top my kindergarten life, i graduated in a pink toga :)
when i graduated college i had a pink ribbon on my dress.
PINK PINK PINK. i always had pink in my life, i grew up pink.
so why did i hate it?...
because everyone else wanted pink. and i never wanted to be like everyone else.

this is what you call setting your own norms.
i don't have to go with the flow of this world, id rather go against it.
its... much more fun, more thrills. takes a good and courageous heart to go for it.

but i wont neglect that im still a part of this world, id still wear pink.
i hate pink, im sorry.
i dont like to be everyone else, im sorry.

Saturday, April 10, 2010

bakit ka ganyan?

pag napangiti mo ko, iba na toh. ipipikit ang mata at dadalin ang sarili sa mundo ng imahinasyon. iisipin kung paano aasta pag nakasama muli kita, sasabayan mabilis man o mabagal ang takbo mo. mas mahirap ka sabayan mas ginigusto ko. sumakit man o magkasakit, basta andiyan ka solve ako. pipilitin ko pang mapansin mo ang maliliit na galaw na gagawin ko. pagdating talaga sayo iba ang amats ko.

nalalabas ko ang aking pagkatao, ang kulit, ang madrama, ang gustong sabihin, kung ano ang nasa loob ng puso. madaling araw, gabi, hapon pwedeng pwede ka. ikaw ang numero unong yayakap sakin at magpapaalam na ok lang kung ano ang nararamdaman. napapagaan mo ang bigat na buhat buhat ko.

lumiliyab ang puso sa tuwing kasama. di mapinta ang ngiti ang kilig sa aking mukha.
bakit ka ganyan? marinig lang kita titigil na mundo ko at mapapatingin sayo.
sana hanggat sa pagtanda ko andiyan ka pa rin.

Friday, April 9, 2010

BACKSTAGE crew

A lot of things happen backstage. Watchout for BACKSTAGE CREW's dance videos soon on youtube :)

Wednesday, April 7, 2010

wag muna please

may tatlong kwarto dito sa bahay. isa para sa magulang ko, isa para sakin, isa para sa apat kong kapatid. halatang halata naman na mas malaki yung space ko kasi wala akong kahati diba?:)
ehh minsan ayoko matulog mag-isa, kaya sinisiksik ko sarili ko sa kwarto ng mga kapatid ko, tulad kagabi...
Pinagmamasdan ko ang mga mukha nila habang tulog. Ang babait ng mga itsura..tahimik nila. lumalaki na mga kapatid ko..hirap na ako sumiksik sakanila...
natigil ako sa nasabi kong iyon "lumalaki na mga kapatid ko, hirap na akong sumiksik sakanila"
tinignan ko ulit ang mga mukha nila isa isa.

Yung isa may girlfriend - hindi ko na masiksik sarili ko sakanya kasi wala ng inisip kundi yung gelpren niya. minsan nakakainis na nga eh, tatawag sa bahay nung girl para lang sabihin na kakain siya. (woooh sakit sa ulo)

yung isa naman sarili - lahat tinatago sa sarili. ayaw ako yakapin, ayaw ako i-kiss...bakit? ilan taon ka pa lang ah! tapos tanongin ko kung ano problema maglalakad palayo sakin. eh dati pag umiyak ka tatakbo ka sakin para magsumbong!

bad ass bro - kaya na daw niya ang buhay niya..daming bisyo. tinanong siya kung ano dapat gawin sa mga bata na pasaway, sagot niya "pagsabihan" pero biglang banat na ayaw siyang pinbagsasabihan. Kaya na daw niya.

gaya gaya - kung ano ang makita ginagaya. hindi mo rin naman masisi, turuan ko ng bagay bagay eh hindi naman niya trip kasi girl ako.

...never ako nakipagsiksikan pero hindi...sa mga kapatid ko kahit may asawa at anak na sila. yayakapin ko pa rin sila, iuupo ko sila pag gusto nila ng may kausap sa problema nila, pagsasabihan ko pa rin kung anong tama at mali, at kahit girl ako, i can try to do what a guy can do... wag kayo magmadali tumanda please?

namimiss ko kayo eh.

Friday, April 2, 2010

Hinahabol na Init

Dahan dahan mong ginagapang
nilalandi ang bawat detalye ng katawan
pabalik balik na hampas
Natatamo ang makulay na landas

Malambing na halik
Yakap na gigil
Iyong matamis na tingin
Dinadala ako ng hangin

Ikaw ang nagpupuno
sa agwat sa ating pagitan
ramdam ko ang bawat galaw mo
Pinagmamasdan na lamang kita

O' dalampasigan
sarap mong pagmasdan
ang indak ng iyong alon
mahirap layuan

Wednesday, March 24, 2010

expiration date

pagbukas ko ng kabinet sa pantry. napa-wow na lang ako sa sobrang dami ng laman. canned goods, chips, candy lahat andun. tinitgnan ko ang isa isa inaalala ko ang lasa ng mga natikman ko na, iniisip ko kung ano lasa kung hindi ko pa natry. may mga familiar na tatak pero hindi ko pa talaga natitikman. may moby dun na isa sa mga local favorite ko, na kahit hindi ko siya nakakain parati pero pag natakam ako never fails to satisfy me. ayun biglang may cheetos, ang aking happy food. hindi ako machichirya pero pagdating sa dalawang toh, hmmmm ang sarap eh. tumingin ako sa kanan andun ang spam, corned beef. sa kabila naman ang mga cup noodles. sa dami ng pagkain hindi ko sila makain lahat, kahit matikman. kilala ko lang sila dahil sa tatak, sa packaging. yung iba kilalang kilala ko na kasi may long term customer relationship na ako dun haha :)

sa sobrang lula ko sa mga pagkain sa kabinet binuksan ko ang ref. kumuha ako ng yakult at habang naka kagat ako sa may opening niya nakita ko ang expiration date...
29 march 2010

swabe lang talaga.
pagpasok ko ng ab ulit kahapon. madaming familiar faces, madami din ako nakasama at naging kaibigan. tingin sa kanan sa kaliwa andun sila mga kasama kong aalis at mga maiiwan pa ng ilang taon. mabuti na lang at madami akong naging kaibigan sa ibat ibang batch mapaibang courses sa loob at labas ng ab. masasabing may good friendship na rin siguro kami ng mga ito.
march 29, 2010 is my expiration date in UST because after that i will have me.
a new me, cheers to the future me.

Saturday, March 20, 2010

Longboard

lately nahilig ako sa long board, para siyang skateboard pero mahaba. medyo may trauma ako dito, pero tsh ano ba ang salitang trauma sakin? mas lalong takot ako mas lalo kong gustong labanan. so sinubukan ko, laking tuwa ng mga kaibagan kong chinggona papis ng makita nila ang balance ko sa board. ilang horas lang kaya ko na maglowride? basta yung curve thingy, komportable na daw ako sa board pero kita pa rin na binabantayan ko ang kilos ko. sumunod na araw na masubukan ko, ayung let loose na ako :)

masaya mag longboard. ang pag apak ko sa board ay pag apak ko sa magiging bagong buhay ko pagkatapos ng kolehiyo. ang pag bwelo ko, pagkis kis ng paa ko sa sahig para makaandar ko ang tanda na magbibigay ng bwelo ko para magawa ko ang mga gusto ko. at pag nakapatong na ang dalawa ko sa board paalala na kaya ko mag-isa :) kaya ko tumayo mag-isa. ang tuhod ko na susuporta sa sakay ng buhay ko, ang adrenalin habang naglolow ride ang excitement sa adventure at challenges na darating sa buhay. at ang hampas ng hangin at pag ikot ng gulong ang paalala na matatapos din ang lahat nito ng mabilis.

haaay buhay :) isa kang rollercoaster ride, isa kang longboard ride :)

Wednesday, March 17, 2010

masarap pero mahirap

nilalapitan, tinatakbuhan
ikaw ang sumbungan
masaya, malungkot
ikaw ang laging andiyan

gabi gabi na ata kitang hinahanap
alam ko naman kung nasaan ka
ang di matagong ngiti
tuwing ika'y aking kapiling

mas lalo akong lumalayo
mas lalo kita namimiss
at pag andiyan ka na ulit
may kakaibang high

mahihilo ako sa sobrang saya
parang bata na nakawala sa hawla
ikaw ang may kasalanan
ang lakas mo sakin


sakit na ng ulo ko
ikaw, oo ikaw.
masarap kang kasama
pero mahirap mainlove sayo

Tuesday, March 16, 2010

Normal

magiilang buwan o isang taon na din na ganito ang sitwasyon. normal lang, parang ang tagal mo ng kasama sa picture ng buhay ko pero hindi naman talaga. nakikita lang kita sa entablado noon, nakakasalubong sa maliliit na daanan ng building na iyon, pasimpleng hi hello kaso di naman kita kilala pero ngayon makikita na kita kung saan saan bigla, makakasama at makakatawanan. di naman malayo na mangyari yun, normal lang.. diba?

presensya mo pa lang nangingiti ako. normal. natutuwa lang naman ako na andiyan ka nanaman. kahit wala naman talaga tayong pinaguusapan na seryoso masyado.
ayun ang mga pangaasar mo na yung mga ano mga kakaalam mo lang tungkol sakin pero cge simula yan ng pagiging close. normal pa rin.
pag gising ko inaasahan kong text mo ang bubungad sa screen ng cellphone ko. normal. masarap ka kausap, at alam ko natutuwa ka rin na kausap ako. normal, lagi ko namang sinisilip ang phone ko pagkagising na pagkagising ko.
ang abangan ang susunod na araw na makakasama kang tumambay sa "place to be" tapos magkwetuhan ng kung ano ano. mga experiences, jokes at kung ano. normal, ganun talaga pag nageenjoy ka hinahanap hanap mo.

pero ang ngitian ka habang malayo ang tingin mo, hindi ko masabing normal
ang saya ko lang

Sunday, March 7, 2010

Lakad

matapos ang masayang gabi na walang tigil sa kakasayaw at inuman nagising ako sa init ng araw.
sunday na pala, dalawang school working days at tapos na. tapos na ang apat na taon na pagtitiis, pagpupuyat, pagpapagod
naglakad ako papunta sa sakayan. nakatingin ako sa kalsada, sa poste, sa sidewalk, sa mga tao na nakakasalubong basta napapansin ko ang halos lahat in details, malinaw at naaalala ko ang lahat hanggang sa pagsakay ko ng jeep kahit ngayon kaya ko toh sinusulat. sa jeep naman ang bilis ng lahat, pag nakatingin ako sa labas blurred, tapos titigil ng sandali magstostop over sa gasolinahan tapos go ulit, minsan igegewan gewang pa ni kuya ang pagdridrive tapos biglang preno kasi babaan na.
ayan nasa jeep nanaman ako at gumana nanaman ang utak ko.

sa bawat imahe or parang video nung lakad ko kanina,
ngayon naisip ko dun sa apat na taon nilakad ko ba? o sinakay ko sa jeep?

Wednesday, February 24, 2010

sarili

tatakbo uupo gugulo ang buhok titingin iiling tatawa ngingiti
hindi ko alam saan pupunta ang layo ng tinatakbo niya
hahabulin ang hininga hahawakan ang ulo di malaman ang gagawin niya
andaming tumatakbo sa isipan dahil hindi pa kayang mamili sa iilan
hawak hawak ang kanyang mga braso nilalamig sa kalaliman ng gabi
hindi na niya maramdaman nawawala na ang tamis ng alaala
uupo sa gitna ng kalsada titignan ang kapiligiran
hmmm wala naman talaga siyang hinahabol kundi sarili niya.
maglalakad itutuloy ang paghahanap pero saan nga ba papunta?
parepareho nating hinahanap ang taong mamahalin natin
pareparehong andito pa rin tayo lahat naghahanap
pero sa katotohanan ang taong mamahalin ay andiyan lamang
..at yun ay ikaw.

Tuesday, February 16, 2010

Usapang lasing

Nagkataon na araw ng puso ko bukas. araw ng mga puso natin.
naiwan kaming tatlong magkaibigan, hindi kami iniwan pinili lang namin na hindi sumama.
Dala ng lungkot, nagkayayaan uminom. takte tatlo lang kami uminom.

Inuman friend 1:
"Namimiss ko siya" wala ng lalabo pa sa statement na yan pag ang nagsabi niyan ay isang lasing. malabo kasi bibitaw ka, tapos mamimiss mo. malabo kasi kaya mo sabihin samin pero sakanya hindi. malabo kasi hanggang hangin lang ang abot ng salita mo, walang pupuntahan.

Inuman friend 2:
"baka mapakilala mo naman ako sa friends mong girls?" sagot ko "mahalin mo muna sarili mo kasi hindi mo kakayanin na pag nawala na yung taong mahal mo. yung lalagyan mo ng pagmamahal, pag nawala yun mawawala ka din"

Ako: sa bawat tagay at shot na nilalagok natin...onti onti natin natatanggap ang mga katotohanan na pilit nating tinatago, at tinatakpan ng ngiti at saya.

Inuman friends: wow...lasing ka na nicole

ako: siguro nga. Cheers

Thursday, February 11, 2010

Pagod

kelan mo ba masasabi na dapat ng tapusin? dapat ng tigilan? pag pagod na? kasi walang ng drive to go on. wala ng energy to move, to do the same things or to think of new things to make it work. tatanggapin mo na lang na pagod ka.

i dont believe in such. im not saying this kasi im a person who is full of energy but listen...ang pagiging pagod means may ginagagawa ka at nagagawa...simula lang yan. nagiging pagod ka lang kasi walang nangyayari, i mean walang return yung ginagawa mo. hindi dapat yun, hindi dapat ganun ang habol mo. Do it because you want to not because you want something in return. Ang hirap pag ang heart mo expectant kaya lahat ng ginagawa mo baliwala.

prinsipyo ko sa buhay is someday i will be loved the way i love others. Kaya in every lover i love, every friend i love i give them what is due them, what i feel for them. I love you because i love loving you, if you dont feel the same way its okay :) but when i said i love you it means forever. i know myself being capable of giving the "unconditional love" because i have experienced unconditional love. how hurtful it is, how lovely it is. loving beyond what hurts you, loving beyond the loveliness. I dont force anyone to love me, i dont force myself to love anyone i just love them.

i never get tired of loving people even if it causes me heartaches, its all part of the plan. its just the beginning.
its like the arena where your strength is tested.

Pagod na ako, naiiyak nga ako eh. kasi ang pagod na nararamdaman ko is yung pagod dahil nahihirapan na ako sa mga kasama ko...i may hate people but in reality i cant, im mad yes but it'll pass. ang hirap! gusto ko ng mangbitch lang pero sandali lang yan. this is just the beginning...

lahat ng problema natatapos :)

Friday, February 5, 2010

DON’T GO HIGH SCHOOL BITCHIN

This for you NOSE-faced-girl,

I never say this from the heart, but this goes for you.
It goes with my deepest sincerity…FUCK YOU!
I was a friend to you, I put up with your self-centered bitchiness, listened to every I-always-have-a-reason-why-im-wearing-this-and-that, and your feeling pretty but you’re really not and you’re never ending great-er-ness than the OH-SO-LAME ME …well guess what bitch!?
You’re my inspiration…ill work hard enough and ill make sure you’ll need help from me…and when that happens…ill give you help, don’t worry. IM A FRIEND, but ill give you the lamest one.

Its ok to bitch me up like this, NO ISSUE. Im not very good with defending myself, but to disrespect my mom that way? I could push you off the wall and make sure I break your face more.

Sira na nga, sisirain ko pa. hindi ka man lang papasa maging hipon.

-SINCERELY YOURS, WITH MUCH PASSION AND LOVE
The girl who never did anything right in your eyes but the one you referred to as almost perfect. (I have a video to prove it)

Friday, January 29, 2010

nagkataon

naguusap tungkol sa girls ang mga kapatid ko, hanggang sa napunta sila sa usapang qualities, hanggang tanungin nila ako ano ang gusto ko sa isang lalaki.
sabi nung isa "ahhh chinese gusto ni ate"
nagkataon lang naman na magkasunod na chinese ang ex ko pero hindi ako mahilig sa chinese. mahilig ako sa chinito. pero hindi necessarily chinese.
sabi naman nung isa pa "photographer"
nagkataon lang din na photog din ang lumandi ulit sakin
pero yun napaisip ako sa pagkakataon na ito, ano nga ba ang type ko sa isang lalaki?

physical:
1. kelangan mas matangkad sakin (improve the clan!!)
2. hindi pwede payat,hindi pwedeng mataba. sakto lang
3. athletic, requirement ata sa pamilya namin ang marunong magbasketball
4. mukhang maangas na sweet (labo) or mabait na lokoloko ng onti
5. mabango kilikili :)
6. ayoko ng mahaba buhok, kalbo or short hair
7. ayoko sa mas maitim pa sa kapatid kong si rich at bodee.
8. huggable
9. hindi jologs magbihis (ok lang yung maporma ok lang din yung shirt and jeans)
10. at higit sa lahat, maganda ang mata ( hmmmm :) )

mental:
1. yung kaya ako, hindi yung kinakaya ko PARATI
2. yung kaya tanggapin yung pagmamahal ko na akala ng marami sobra. dapat ang pano ba? hmmm dapat ang jar of love niya ready pag umapaw o-ha o-ha
3. knows how to see problems in different views
4. ok lang seloso ng onti :)
5. game sa mga bagay na gusto ko ng gawin (travel, crazy things, ewan, spontaneity)
6. marunong tumahimik, marunong mag ingay
7. lets me and helps me
8. will accept my randomness, and weirdness and hyperness
9. is ready for my moody attacks (pms)
10. Sweet :) i love surprises

emotion/feelings/attitudes:
1. loves himself, so that he can love me
2. thinks, sometimes its okay to think :)
3. knows how to talk and let his feelings out
4. knows how to decide, and knows how to face consequences
5. can listen and pay attention (boys have short attentions spans)
6. knows how to say no, because im a yes person
7. medyo masungit sa iba except me and my family
8. thanks God im alive, and that he has me (awwww? pa cheezy)
9. Malambing kasi ako hindi malambing masyado, im learning
10. ako yung weakness niya

Spiritual:
1. fears God
2. loves God
3. knows God
4. walks with God
5. faithful

ewan madami pa siguro pero yan. yan lang muna ngayon. meron ganyan tao, alam ko meron.
kasi siya na yun pag nagkataon. YIKEEE

Monday, January 25, 2010

Open the door

its hard when its all inside and you cant bring it outside.
im in no hurry, i wait for the moment to come.
i dont force it, but when its needed i make it happen.
i try to keep my cool everytime you're around, and damn its hard

i think about it and maybe you were'nt brought up that well
do i have to understand the lack of breeding you have?
i should understand if it were my fault, if it was me who wanted it.
why understand where you came from when you really dont mean a thing to me?
well you used to be but when i turned my back and someone saw the quick switch of a smile to a glare...
you were gone.

it all heavy inside. and if i was just not thinking, id step out.
i never wanted to fit in, its never me who would let myself in.
someone opens the door for me, and walks me right in.
i am invited and not pushed in.

if i dont fit, ill find a bigger space. even if it means me being alone.
im no drama queen or emo
what i mean is
becareful with the choice of words, or the words you say because these things come back to you.
and when it does ill make sure you feel the way i feel right now.