Saturday, July 24, 2010
Salamin
Friday, July 16, 2010
Thailand trip: 3 in 1 package
Thursday, July 15, 2010
habang nakainom II
Tuesday, July 13, 2010
Jeep
Araw araw pumapasada, iisa lang ang arangkada. Lahat tayo’y konektado sa jeep na ‘to dahil isang beses sa buhay natin naupo tayo. Nakapagisip, natanungan ng katabi, nalimosan ng batang kalye, nagulat sa biglang preno ni manong at nagising, lampas ka na pala. Anong kwento meron ka? baka magkapareho kayo ni Juan kung saan araw araw siyang nagaabang ng kwento sa loob ng jeep.
Matagal ng wala si Lola Mela, umalis ang anak na si Lito. Pero kahit ganun ang kapalaran mas pinili ng matanda maging masaya kesa magmukmok at magpakalasing habang buhay. Kung kaya’t mas pinagtutuunan niya ng pansin ang pagpapalaki sa apo niya. Hindi na bumabata si Tatang, at lumalaki na si Juan, gusto niya itong mapalaki sa tama. Nais niya sa buhay ay maging matatag, madiskarte at maging maprinsipyo habang nagsisimula pa lang ang biyahe ng buhay ng bata.
Halos lumaki si Juan sa loob ng jeep, dahil sa lolo niyang Jeepney driver. Sumama sa araw-araw na pasada kung saan may kwentong hinahanap at napupulot. Mas gusto niyang sumama sa Tatang kesa makipaglaro sa mga bata sakanila dahil sa kababawan ng kwento ng pilosopo niyang lolo alam niyang may laman itong aral.
Mahirap lang sila pero kuntento na si Tatang. Ramdam niya ito sa tuwing isusuot niya ang asul niyang polo na nagsisilbing uniporme niya. Masayang may trabaho, masaya na hindi nag- iisa at kasama ang apo, masaya na simple lang ang buhay. Pagsakay sa jeep, at makikitang nakatulog ang apo sa loob mas lalo niyang naiisip ang pagpapalaki kay Juan. May dramang “its you and me” against the world si Tatang na lumipas ang ilang taon ganun din ang naramdaman ni Juan.
Di nagtagal si Juan na ang nag-aalaga sa lolo. Kaya di rin nagtagal nanghihina na ang matanda. Isang araw habang nagaantay mapuno ang jeep, nakaramdam na si Tatang. Pinababa ng binata ang lahat, at tinakbo ang lolo sa hospital.
Sa unang beses sa buhay niya naging pasahero si Juan. Sumakay ng jeep papuntang ospital para bisitahin ang pinaka mamahal niyang lolo. Habang nasa biyahe pinagtuunan niyia ng pansin ang halos lahat. Naalala niya ang sabi ng lolo “Ang kwento ng buhay natin nasa loob ng jeep,” at doon niya nabigyang kahulugan ang mga napansin niya, napagdaanan niya, nasubukan at ang buhay niya.
Ang pagsuot ng uniporme, paalala ng estado nila sa buhay. Pag init ng makina, ang paghahanda ng sarili sa ano mang mangyayari. Aarangkada na ang Jeep, ang simula ng byahe ng buhay. Mga pasaherong sasakay, mga bagong karakter na magbibigay kahulugan sa iyong pagkatao. Ang pagbayad, paalala na hindi tayo ang may hawak ng buhay, tulad ng hindi pagkontrol sa kita ng isang jeepney driver sa araw araw. Ang pagaabot ng bayad, pinapakita ang mga tutulong sayo. Ang pagsusukli, pagbibigay ng kung ano ang sapat. Pag hinto, na sa kahit anong bilis ng mga pangyayari sa buhay, may mangyayari na tayo’y hihinto. Ang traffic, na magpapatagal ng lahat. na may magtutuloy ng laban ng buhay. Ang bagong sakay. Nandito nga ang kwento. “Ito nga ang buhay namin. Ito ang kwentong jeep.”
Tuesday, July 6, 2010
kasama si ex sa panaginip
Monday, June 28, 2010
Hello 20
Thursday, June 24, 2010
ayaw ko na
hello birthday blues...
kanina pa ako umiiyak di ko alam ang rason.
kanina pa ko pa nararamdaman mag-isa ako pero andami kong kasama
...
ayaw ko na :( hmmm
Wednesday, June 23, 2010
dancescape
because i wanted to escape from thinking too much...
Dance! boogie wonderland
please do not share this video to anyone :))
I enjoy dancing alone haha not on stage without anyone to sync with...just dancing
nakakapagbabagabag
engk! nakakagabagabag?
mali! nakakapabagabagag?
(nyeta)
naiintindihan mo naman pero hindi mo masabi. iisipin mo na lang. pero hindi ka mapakali kasi hindi mo masabi ng maayos, hindi mo rin magamit. pero alam mo naman.
lecheng salita yan oh. hahanapan mo ng paraan, tatanungin mo ang iba. pero pagkatapos nun wala pa ring pinagbago kasi hindi mo pa rin magagamit.nakakairita.
simpleng paglabas ng nararamdaman ang hirap. buti na lang may isa pang lenguahe...
I HATE THINKING TOO MUCH
kung kaya naman sa ibang paraan para lang maintindihan ka, kunin mo na ang oppurtunidad para malabas mo ang nararamdaman mo.
Saturday, June 19, 2010
Birthday Month Symptoms
2. pabalikbalik ako sa kusina pero wala lang
3. hindi ako makapag isip ng maayos
4. hindi ako mapakali
5. nagbibilang ng araw hanggang umabot ang kaarawan
6. i find my self walking in circles some time in a day
7. feeling ko busy ako pero hindi (wala ako ginagawa)
8. tinatamad ako gumalaw
9. gusto ko mag-isa, magdrama
10. malungkot ako...
haaay birthday month...kala ko magbabago ka this year pero hindi. 10 days...pero 3:25am na pala so 9 days na lang. this time of the year where everything i hold so close to me drops to the floor and i go to a trance. para bang may ufo sa may ulunan ko at cinocontrol nila utak ko. or hindi siguro aligned ang mga planets at nagiiba ang behavior ko? whatdawhodaaaaaaaaaahhhhhh
hindi ko alam kung may sakit ako kasi itong paghinga ko iba, bigat ng puso ko, nagkakasalubong ang kilay ko...ayaw na, naiiyak na ako sa inis, dahil wala ako magawa kelangan ko talaga siya daanan. walang shortcut, walang fast lane, walang e-pass, walang turbo...walang fastforward, walang skip...pfft. sana july na!
Thursday, June 17, 2010
feeling ko
seryoso ka kaya? alam ko kung pano ka umasta, pano ka gumalaw, minsan pano mag-isip kasi nakapinta sa mukha mo lahat. kahit na medyo abstract kang painting. kumbaga medyo familiar na ako sa tulad mo. bigla ata nagbago ang ihip ng hangin at ang abstract na madali ko basahin,hindi na abstract..mas nahihirapan akong kunin yung feel, yung gusto mong sabihin kahit na sabi ng madami sakin "hindi ba obvious?" obvious pero hindi ko magets. hindi ko alam kung joke ka? or jinojoke mo ko? hmmm hindi ako mahilig sa joke. hindi rin ako nakikipaglaro sayo. i cant read it so say it out loud.alam ko naman na iniisip mo pa kung ano gagawin mo. medyo bago din sayo kung nagkataon. mas mahirap pa sayo siguro kesa sakin. madami ding factors na bumabagabag sakin pero there's a part of me na ill take it. not for you, dont flatter yourself. nakita ko naman na nagbago ka in many ways. age doesn't define you're maturity, not even time. but its when you learn from the things you experience. i know somehow you've learned.
nafrufrustrate ako ng hindi naman dapat pero eto ako nagsusulat ng ganito.
settle the mind first then the heart. bago mo pasukin ang isang bagay dapat desidido ka.
you're a very driven person. when you want something you find ways to get it.
but when it comes to your heart...i dont know if you can manage it.
kaya mo kaya maging loyal?
Tuesday, June 15, 2010
tukmol
haaay tukmol, wala kang pera pero may pang bisyo ka. wala kang nagawa kaya ngayon nagkakalat ka. wala kang pamasahe pero asa loob ka ng jeep. tukmol, gamitin ang nakaraan para malampasan ang araw araw.
Saturday, June 12, 2010
diretsong baluktot
ganun naman parati pakomplikado ng pakomplikado tapos babalik ulit sa basics.
buti na lang walang reset button or retry ang buhay kung hindi wala tayo natutunan, maspspoil lang. "if i only had another chance" bakit kelangan umasa sa 2nd chance? di mo inayos yung una.
pero its also a matter of accepting it. kaso may limitasyon wag abuso. tapos babanat ng "can we start things all over?" mas gusto ko pa yun eh kesa give me another chance kasi yung give me another chance soooper late na. better late than never ba? mag absent ka na lang forever. dropout ganun. nagpakalate ka pa. pumasok ka na lang sa ibang school. bakit kasi malalate pa kung alam mo naman na ayan na, malapit ka na tamaan ng truck titigan mo pa bago ka umiwas...at madeads. momoy na deads ka na. nasa sine ka? kanya kanyang storya ang tao, kanya kanyang pelikula. pero makinig ka your life story is like a movie, but not a movie. your life is not a movie, its reality. "ahh hindi documentary yung akin" tangina. documentary films document reality dumb dumb. ang hirap sa tao salita ng salita kala mo alam nila hindi naman. if you dont know what you're talking about then ask, wag mag marunong mapapahiya ka lang. pwede naman magtry pero sa close mo lang baka mapahiya ka. pero minsan sa close mo pa ikaw napapahiya kawawa ka naman. ang trick diyan is accept it. o sige nadapa ka infront of everybody accept it. shrug it off your shoulder. its a part of life you get to trip and fall. whats important is how you bounce back. parang bola lang yan. uuntog ka sa sahig bago ka umangat sa ere. tapos pag masyado na mataas ang tingin mo sa sarili mo, ayan uuntog ka ulit. pag naging mayabang, nasobrahan sa hangin. puputok ang bola. gigising ka na sa mahaba mong pantasya...masakit pala, nakakaiyak pala. masaya pala. ok pala eh. ganyan ang buhay diretsong baluktot. kaya interesting ang buhay you never know whats coming for you. nasa sayo na pano mo haharapin ang itatapon sayo. saya :) love to live
Tuesday, June 8, 2010
pianist
press the right keys, pleasing you and me
play and make love to the instrument
gently but firmly fondle every range
let the melody sink in so start slow
feel whats with in and sway to the rhythm
closed eyes as you caress every tune
listening to your every heartbeat
hit the highest note to the lowest one
serenade me 'til the morning sun
the movement of your fingers draw me in
i go unstable as it reaches that perfect tone
dazzled i am with the squint of smile you display
hypnotized in the lovely music you play
o' dear pianist you lift my soul high
you have that charm that makes my heart fly...
Monday, May 31, 2010
Habang sober
Sunday, May 30, 2010
habang nakainom
Friday, May 28, 2010
Tricia of One more chance
Wednesday, May 19, 2010
Eto nanaman tayo
Tuesday, May 18, 2010
kotse
Wednesday, May 12, 2010
asado siopao
kung kelan ko hahayaan pumatak sa sahig, kung kelan ko dapat itago muna
pero may rason kung bakit hindi mo buong buo macontrol ang pagpatak ng luha sa mga mata
kasi hindi mo madadaya na mapakita kung kelan tuwang tuwa ka na at kelan nalulungkot ka na talaga.
isang araw bago ang gabi para sa mga aalis....
Nicolai: ehhhh ayoko na, naiiyak na ako. iyakin pa naman ako
Lester: anong iyakin? HINDI NGA EH. diba hindi ka umiiyak pag kakabreak lang
Nicolai: hindi naman kasi kaiyakiyak yun, feeling ko manhid tlga ako sa mga bagay na ganun. eh eto mga ganito naiiyak ako...
umupo ako sa nagiisang upuan sa stage, kinuha ang mic pero bago ako magsimula magsalita tinignan ko sila...tinignan ko yung mga mukhang nagpasaya sakin, nagpahirap sa buhay ko, mga mukhang gusto ko lagi kong nakikitang nakangiti...hmmmm hinga malalim. patago kong kinagat ko yung dila ko..
hindi ko alam sasabihin ko sakanila, kasi ayoko pa umalis. ayokong isipin nila na iiwan ko sila. kung wala lang expiration date ang pagstay edi kasama ko pa rin sila. bakit kasi nauna ako ng isang batch. bakit ang bigat bigat sa loob, kakaiba tong upuan toh mapapaupo ka talaga, itong mic naman para mapalakas ang boses kasi wala ka tlga masasabi...anak ng puta oh.
"hi guys, are you still awake. hello hello" ang energetic na ako ang nagsalita. tangina naman eh ang hirap ilabas ng nararamdaman ko...ang hirap. buti na lang may speech ako na prepare kahit papano sa mga medyo naging close ko, kasi kung wala malamang umiiyak na lang ako sa stage...
matapos ko bigyan ng speech yung 15+ na yun...natira na lang ang 3 taong pinaka malapit sa puso ko sa varsi, sa photogs section....si josa, si lester at si paul...
dun ko lang naramdaman na posible pala bumigat ang labi. pano pa kaya si angelina jolie na may malaking labi? (sumisigaw ng mommy!!! ang puso ko) hinayaan ko na, buhos na gripo na kung gripo.
hindi naman kasi bawal umiyak. wala naman nagsabi na wag ako umiyak.
josa, beb. naging close tayo dahil we HAD something in common. you're one tough beautiful girl, soon to be a lady. ngayon na mag-18 ka na be responsible of your actions. kung pwede lang wag ka muna magkaboyfriend tapusin mo muna pag-aaral mo. hindi ko akalain magiging close tayo dahil sa kung ano nangyari before, kilala na nga natin ang isat isa, nagkatinginan na tayo pero hindi pa ikaw si beb nun. you'll be happy even without a guy, college is the time for friends and to build who you are. ibibigay ang puso sa taong mahal mo, alagaan mo toh. kasi you're heart is one treasure, you deserve someone who will love you and make you feel proud to be you.
beautiful and talented, beb you are blessed with these two things. I love you so much, ill miss you. kwekwentuhan pa rin kita tungkol sa mga dumadating at pumapapel na lalaki sa buhay ko...hayaan mo kong takbuhan kita ha? onti lang kasi kayong tinatakbuhan ko eh. (yakaaap)
DYI!!! ang nagiisa at natitira kong kabatch. kahit ang bagal bagal mo kumain, kahit puro sorry ang naririnig ko pag may nakakalimutan ka, kahit ang bi mo sakin sa pag yosi (joke lang) tinitiis kita kasi ikaw si DYI eh :) sabi mo nung gabing naginuman tayo sa caylabne mahal mo ko mahal mo ko dyi soooper love din kita...imagine isang text mo lang na bitch yung taga science nung pautakan nagcut ako para syo ayokong binubully at binibitch kayo...mamimiss ko yun. tayo na lang ang magkabatch, mawawala pa ako. sorry....hindi naman kita iiwan eh, aalis lang ako ng V pero babalik pa rin ako sainyo. tayong tatlo pa rin ang magkabatch matibay na bond yun. dyi? wag ka iiyak...Thank you kasi ikaw ang naging kabatch ko, thankful kasi 3 lang tayo. sorry ulit. uulitin ko mahal kita. ill miss you my dear batchmate.
Paul, you suck talaga as my editor. and yes you said it you are not a good leader because you're one selfish person. hindi naman kelangan ikaw lahat magcover eh, pwede ishare. gumawa ka ng systema mo, you bring others up as you become great because thats the only way to be greater. Alam mo ba na you're one of the grave reasons why i wanted to leave varsi? me being there and you staying there is making me feel hate more which means more stress for me. my last year in varsi sucked big time because of you...you made my last year not enjoyable...wag ka magalala di na kita mumurahin. hindi ko kaya. i said you're one of the reasons why i wanted to quit, but also one of the reasons why i stayed. magpapatalo ba ako sa isang tulad mo? syempre hindi. you're one of my closest friend. in fact you're the one who got me here. kahit gago ka, kahit user kang friend, kahit nagaway tayo, kahit nagkaissue...i look beyond that coz you are my friend. mamaw? Thank you for making me be a part of this family. thank you for making me feel sucky because it made me strive better. i hate you, but i also love you mamaw. ill always be your friend, ill always be here when you need me.
....magang maga ang mata ko...pulang pula mukha ko .... asado siopao anyone?