bakit babae ako?

hanggang ngayon tinatanong ko bakit ako ginawa ni Lord na babae?
ang hirap eh.

magsusuot ng dress, ikaw pa malalagay sa piligro.
menstruation,tapos every month? anak ng tupa
haba ng buhok, ang init init.
kelangan laging maayos at malinis tignan, kasi babae ka...
hmmmmmm at higit sa lahat, napaka insecure ng mga babae...

Damn i cant handle all of that. lalo na pag nagsabay sabay
hmmmmm

Lord, whatever your plan is, your reason for making me a girl please tell me.
because i cant seem to understand...but then again you're God, a lot of things about you i dont understand and only you can explain....kasi no one else can explain it.

please and thank you. I love you!!

mad heart.

naka upo sa upuan sa isang malaking kwarto. nakatungo ang ulo habang nakatali ang kamay. hindi na ako magsasalita. ang kulit ng pulis. paulit ulit ang tanong. hindi marunong tumigil. hindi marunong bumitaw muna sa usapan. talak ng talak. napagod na ako sa kakasagot. ipagpipilitan pa rin niya ang kanya. anong silbi ng mga salita ko kung hindi din naman pakikinggan? nasabi ko nga ang sagot pero hindi naman pinaniniwalaan. anong silbi? parang tinali ang bibig ko.

sa upuang ito naramdaman kong ako'y unwanted. tingin ko sa sarili ay tropeyo. may ningning pero sa totoo lang gamit lang siya. ginagamit lang ako.

tumahimik ang pulis. nangawit siguro ang bibig. silencio.
kinakain na ng tenga ko ang katahimikan
nakakairita ang tunog
hindi ko matagalan
hanggang narinig ko ang malakas na sunod sunod na kabog
ang puso kong nagngingitngit sa galit.

ako si wonderwoman

ako si wonderwoman,
kaya ko magpalit ng suot ng mabilisan basta't para sayo
bigla na lang ako lilipad narinig kong humingi ka ng tulong.
may automatic sensor ang tenga ko sa boses mo,
hihilain na lang ako bigla ng hangin papunta sayo.
ang saya tuwing nasasapak ko pababa sa ilalim ng lupa ang iyong problema, nasisipa palayo ang dinadamdam ng puso mo, natatalo ang mga kinakatakutan mo...
masaya ako na nagagawa ko yun para sayo...

sana ikaw din. kasi kahit ang pinakamatapang ay mangangailangan ng tagapagtanggol...

Bag

araw araw dala ko itong bag. bawat araw nadadagdagan ang laman. bumibigat.

bubuhatin ko sa likod, pag nangawit papatong sa ulo, pag sumakit gagawing shoulder bag.

kahit anong mangyari dadalhin ko pa rin, ako lang ang magbubuhat. kasi hinayaan kong bumigat, pumayag ako na magpalagay ng gamit ng iba, may space pa eh pero kahit hindi na suksok lang! ako ang magbubuhat kasi bag ko 'to. ako ang may kasalanan, desisyon ko kung bakit bumigat ito ng ganito. kahit hindi na pantay ang braso, hirap na ang leeg ko at ang likod ko pilit kong binuhat ang punong puno na pilit ko pang pinupuno na bag. hanggang nung isang araw bumigay ang bag. nakita ko ang lahat ng gamit na nilagay ko, nilagay ng iba. mga tinatago ko, mga dapat ng itapon at mga dapat itago. mga alaala, mga kaibigan, mga kwento, mga problema. napansin ko out of the 100%, 10% lang ang gamit ko na tunay kong matatawag na akin. 10% na ako lang, na akin lang, walang kahati.

tama na. bumili ako ng bagong bag. bag na para sakin lang. pupunuin ko to ng 90% me at 10% others. nakakapagod ng buhatin ang iba eh

asado siopao

sana nahahawakan ang luha para mas kaya kong kontrolin
kung kelan ko hahayaan pumatak sa sahig, kung kelan ko dapat itago muna
pero may rason kung bakit hindi mo buong buo macontrol ang pagpatak ng luha sa mga mata
kasi hindi mo madadaya na mapakita kung kelan tuwang tuwa ka na at kelan nalulungkot ka na talaga.

isang araw bago ang gabi para sa mga aalis....
Nicolai: ehhhh ayoko na, naiiyak na ako. iyakin pa naman ako
Lester: anong iyakin? HINDI NGA EH. diba hindi ka umiiyak pag kakabreak lang
Nicolai: hindi naman kasi kaiyakiyak yun, feeling ko manhid tlga ako sa mga bagay na ganun. eh eto mga ganito naiiyak ako...

umupo ako sa nagiisang upuan sa stage, kinuha ang mic pero bago ako magsimula magsalita tinignan ko sila...tinignan ko yung mga mukhang nagpasaya sakin, nagpahirap sa buhay ko, mga mukhang gusto ko lagi kong nakikitang nakangiti...hmmmm hinga malalim. patago kong kinagat ko yung dila ko..

hindi ko alam sasabihin ko sakanila, kasi ayoko pa umalis. ayokong isipin nila na iiwan ko sila. kung wala lang expiration date ang pagstay edi kasama ko pa rin sila. bakit kasi nauna ako ng isang batch. bakit ang bigat bigat sa loob, kakaiba tong upuan toh mapapaupo ka talaga, itong mic naman para mapalakas ang boses kasi wala ka tlga masasabi...anak ng puta oh.

"hi guys, are you still awake. hello hello" ang energetic na ako ang nagsalita. tangina naman eh ang hirap ilabas ng nararamdaman ko...ang hirap. buti na lang may speech ako na prepare kahit papano sa mga medyo naging close ko, kasi kung wala malamang umiiyak na lang ako sa stage...
matapos ko bigyan ng speech yung 15+ na yun...natira na lang ang 3 taong pinaka malapit sa puso ko sa varsi, sa photogs section....si josa, si lester at si paul...

dun ko lang naramdaman na posible pala bumigat ang labi. pano pa kaya si angelina jolie na may malaking labi? (sumisigaw ng mommy!!! ang puso ko) hinayaan ko na, buhos na gripo na kung gripo.

hindi naman kasi bawal umiyak. wala naman nagsabi na wag ako umiyak.

josa, beb. naging close tayo dahil we HAD something in common. you're one tough beautiful girl, soon to be a lady. ngayon na mag-18 ka na be responsible of your actions. kung pwede lang wag ka muna magkaboyfriend tapusin mo muna pag-aaral mo. hindi ko akalain magiging close tayo dahil sa kung ano nangyari before, kilala na nga natin ang isat isa, nagkatinginan na tayo pero hindi pa ikaw si beb nun. you'll be happy even without a guy, college is the time for friends and to build who you are. ibibigay ang puso sa taong mahal mo, alagaan mo toh. kasi you're heart is one treasure, you deserve someone who will love you and make you feel proud to be you.
beautiful and talented, beb you are blessed with these two things. I love you so much, ill miss you. kwekwentuhan pa rin kita tungkol sa mga dumadating at pumapapel na lalaki sa buhay ko...hayaan mo kong takbuhan kita ha? onti lang kasi kayong tinatakbuhan ko eh. (yakaaap)

DYI!!! ang nagiisa at natitira kong kabatch. kahit ang bagal bagal mo kumain, kahit puro sorry ang naririnig ko pag may nakakalimutan ka, kahit ang bi mo sakin sa pag yosi (joke lang) tinitiis kita kasi ikaw si DYI eh :) sabi mo nung gabing naginuman tayo sa caylabne mahal mo ko mahal mo ko dyi soooper love din kita...imagine isang text mo lang na bitch yung taga science nung pautakan nagcut ako para syo ayokong binubully at binibitch kayo...mamimiss ko yun. tayo na lang ang magkabatch, mawawala pa ako. sorry....hindi naman kita iiwan eh, aalis lang ako ng V pero babalik pa rin ako sainyo. tayong tatlo pa rin ang magkabatch matibay na bond yun. dyi? wag ka iiyak...Thank you kasi ikaw ang naging kabatch ko, thankful kasi 3 lang tayo. sorry ulit. uulitin ko mahal kita. ill miss you my dear batchmate.

Paul, you suck talaga as my editor. and yes you said it you are not a good leader because you're one selfish person. hindi naman kelangan ikaw lahat magcover eh, pwede ishare. gumawa ka ng systema mo, you bring others up as you become great because thats the only way to be greater. Alam mo ba na you're one of the grave reasons why i wanted to leave varsi? me being there and you staying there is making me feel hate more which means more stress for me. my last year in varsi sucked big time because of you...you made my last year not enjoyable...wag ka magalala di na kita mumurahin. hindi ko kaya. i said you're one of the reasons why i wanted to quit, but also one of the reasons why i stayed. magpapatalo ba ako sa isang tulad mo? syempre hindi. you're one of my closest friend. in fact you're the one who got me here. kahit gago ka, kahit user kang friend, kahit nagaway tayo, kahit nagkaissue...i look beyond that coz you are my friend. mamaw? Thank you for making me be a part of this family. thank you for making me feel sucky because it made me strive better. i hate you, but i also love you mamaw. ill always be your friend, ill always be here when you need me.


....magang maga ang mata ko...pulang pula mukha ko .... asado siopao anyone?

Stoplight

STOP LIGHT

Malayo pa lang kitang kita green na ilaw. Humarurot ang kotse ko palapit ng palapit naging yellow…bumagal ang takbo ko. dahan dahan ko ng inaapakan ang breaks. Tapos pula…hanggang dun lang ako sa linya.

Sa malayo maganda siya, nakasama mo ng matagal nakikita mo na ang detalye ng mukha at pagkatao niya. hanggang huminto ko kasi hindi mo pala trip.

Ang dami mong alam salita ka ng salita. Sa dami ng makakausap sa mundo nagsasawa ka na kakapaulit ulit. Ayan na nahimik ka.

Uyy uso bili ka, suot ka naman. Pormado. Lakad ka ng lakad sa mall may dip ala bagay sayo. di mo na sinuot ulit yung “uso”

Bagong yosi ka lang. isang stick pa, isang stick pa. isang kaha pa. isang rim pa. hala sige hits lang. hanggang sa hirap ka na huminga. Titigil ka o mamamatay ka.

Isang shot lang, isang bote ng beer. Masarap? Shot pa shot pa! isa pang case ng red horse. Hanggang gumegewang na lakad mo…dahan dahan ng prumoproseso ang utak mo. tapos wala na, past out.

Sa umpisa masaya kayo. harurot ka naman “forever na toh” Tumagal ng tumagal nawawala na ang kilig, dahan dahan ng nawawala ang pagmamahal. Tumigil ka hinayaan mo na siya tumakbo, dun ka na lang kung saan ka huminto.

Go bata ka pa, slow down tumatanda ka na, stop matanda ka na

____

bakit ba tinawag na stop light kung may go at slow down?

kasi kung walang go at slow down, walang silbi ang stoplight.

kung walang stop, lahat na lang naka-go, lahat naka-slow down. di na natuto tumigil

bakit ka ganyan?

pag napangiti mo ko, iba na toh. ipipikit ang mata at dadalin ang sarili sa mundo ng imahinasyon. iisipin kung paano aasta pag nakasama muli kita, sasabayan mabilis man o mabagal ang takbo mo. mas mahirap ka sabayan mas ginigusto ko. sumakit man o magkasakit, basta andiyan ka solve ako. pipilitin ko pang mapansin mo ang maliliit na galaw na gagawin ko. pagdating talaga sayo iba ang amats ko.

nalalabas ko ang aking pagkatao, ang kulit, ang madrama, ang gustong sabihin, kung ano ang nasa loob ng puso. madaling araw, gabi, hapon pwedeng pwede ka. ikaw ang numero unong yayakap sakin at magpapaalam na ok lang kung ano ang nararamdaman. napapagaan mo ang bigat na buhat buhat ko.

lumiliyab ang puso sa tuwing kasama. di mapinta ang ngiti ang kilig sa aking mukha.
bakit ka ganyan? marinig lang kita titigil na mundo ko at mapapatingin sayo.
sana hanggat sa pagtanda ko andiyan ka pa rin.