kaninang madaling araw, mga 4am. habang naglalakad papunta sa bahay tinignan ko ng mabuti ang buwan. feeling ko nasa sine ako at nasabi kong "gusto ko maalala ng mabuti ang gabing ito" tinuro at inasinta ang buwan, sinubukan kong itrace ang kumikinang na ngiti sa inuumagang langit.
ang ngiting kitangkita ng lahat sa kadiliman ng gabi. ang ngiti na nagsasabi sakin na may masaya sa kaarawan ko. ang ngiti na nagbibigay kasiyahan sakin sa tuwing hindi ko makita ang kalinawan sa mundo ko. ang ngiti na nagpapaalala na sa dami ng tao ako ang nginingitian niya. ang ganda ng buwan, kung pwede lang mayakap siya gagawin ko. sana andun na lang ako sa tabi niya. sana lagi na lang gabi para makita ko siya....
pero mawawala ang ngiti sa araw na parating. inantay ko siya buong araw ngayon. hindi ko matanggal sa isip ang ganda ng kanyang ngiti...sa pag sapit ng gabi...ako'y naglakad sa labas ng bahay....at makita ko nawala na ang ngiti. iniwan na ako. malamang ay nakangiti siya ibang taong mas kinakailangan siya.
paalam buwan, paalam.
Showing posts with label ngiti. Show all posts
Showing posts with label ngiti. Show all posts
Wednesday, June 29, 2011
Tuesday, June 8, 2010
pianist
touch the right notes and we'll make music
press the right keys, pleasing you and me
play and make love to the instrument
gently but firmly fondle every range
let the melody sink in so start slow
feel whats with in and sway to the rhythm
closed eyes as you caress every tune
listening to your every heartbeat
hit the highest note to the lowest one
serenade me 'til the morning sun
the movement of your fingers draw me in
i go unstable as it reaches that perfect tone
dazzled i am with the squint of smile you display
hypnotized in the lovely music you play
o' dear pianist you lift my soul high
you have that charm that makes my heart fly...
press the right keys, pleasing you and me
play and make love to the instrument
gently but firmly fondle every range
let the melody sink in so start slow
feel whats with in and sway to the rhythm
closed eyes as you caress every tune
listening to your every heartbeat
hit the highest note to the lowest one
serenade me 'til the morning sun
the movement of your fingers draw me in
i go unstable as it reaches that perfect tone
dazzled i am with the squint of smile you display
hypnotized in the lovely music you play
o' dear pianist you lift my soul high
you have that charm that makes my heart fly...
Wednesday, May 12, 2010
asado siopao
sana nahahawakan ang luha para mas kaya kong kontrolin
kung kelan ko hahayaan pumatak sa sahig, kung kelan ko dapat itago muna
pero may rason kung bakit hindi mo buong buo macontrol ang pagpatak ng luha sa mga mata
kasi hindi mo madadaya na mapakita kung kelan tuwang tuwa ka na at kelan nalulungkot ka na talaga.
isang araw bago ang gabi para sa mga aalis....
Nicolai: ehhhh ayoko na, naiiyak na ako. iyakin pa naman ako
Lester: anong iyakin? HINDI NGA EH. diba hindi ka umiiyak pag kakabreak lang
Nicolai: hindi naman kasi kaiyakiyak yun, feeling ko manhid tlga ako sa mga bagay na ganun. eh eto mga ganito naiiyak ako...
umupo ako sa nagiisang upuan sa stage, kinuha ang mic pero bago ako magsimula magsalita tinignan ko sila...tinignan ko yung mga mukhang nagpasaya sakin, nagpahirap sa buhay ko, mga mukhang gusto ko lagi kong nakikitang nakangiti...hmmmm hinga malalim. patago kong kinagat ko yung dila ko..
hindi ko alam sasabihin ko sakanila, kasi ayoko pa umalis. ayokong isipin nila na iiwan ko sila. kung wala lang expiration date ang pagstay edi kasama ko pa rin sila. bakit kasi nauna ako ng isang batch. bakit ang bigat bigat sa loob, kakaiba tong upuan toh mapapaupo ka talaga, itong mic naman para mapalakas ang boses kasi wala ka tlga masasabi...anak ng puta oh.
"hi guys, are you still awake. hello hello" ang energetic na ako ang nagsalita. tangina naman eh ang hirap ilabas ng nararamdaman ko...ang hirap. buti na lang may speech ako na prepare kahit papano sa mga medyo naging close ko, kasi kung wala malamang umiiyak na lang ako sa stage...
matapos ko bigyan ng speech yung 15+ na yun...natira na lang ang 3 taong pinaka malapit sa puso ko sa varsi, sa photogs section....si josa, si lester at si paul...
dun ko lang naramdaman na posible pala bumigat ang labi. pano pa kaya si angelina jolie na may malaking labi? (sumisigaw ng mommy!!! ang puso ko) hinayaan ko na, buhos na gripo na kung gripo.
hindi naman kasi bawal umiyak. wala naman nagsabi na wag ako umiyak.
josa, beb. naging close tayo dahil we HAD something in common. you're one tough beautiful girl, soon to be a lady. ngayon na mag-18 ka na be responsible of your actions. kung pwede lang wag ka muna magkaboyfriend tapusin mo muna pag-aaral mo. hindi ko akalain magiging close tayo dahil sa kung ano nangyari before, kilala na nga natin ang isat isa, nagkatinginan na tayo pero hindi pa ikaw si beb nun. you'll be happy even without a guy, college is the time for friends and to build who you are. ibibigay ang puso sa taong mahal mo, alagaan mo toh. kasi you're heart is one treasure, you deserve someone who will love you and make you feel proud to be you.
beautiful and talented, beb you are blessed with these two things. I love you so much, ill miss you. kwekwentuhan pa rin kita tungkol sa mga dumadating at pumapapel na lalaki sa buhay ko...hayaan mo kong takbuhan kita ha? onti lang kasi kayong tinatakbuhan ko eh. (yakaaap)
DYI!!! ang nagiisa at natitira kong kabatch. kahit ang bagal bagal mo kumain, kahit puro sorry ang naririnig ko pag may nakakalimutan ka, kahit ang bi mo sakin sa pag yosi (joke lang) tinitiis kita kasi ikaw si DYI eh :) sabi mo nung gabing naginuman tayo sa caylabne mahal mo ko mahal mo ko dyi soooper love din kita...imagine isang text mo lang na bitch yung taga science nung pautakan nagcut ako para syo ayokong binubully at binibitch kayo...mamimiss ko yun. tayo na lang ang magkabatch, mawawala pa ako. sorry....hindi naman kita iiwan eh, aalis lang ako ng V pero babalik pa rin ako sainyo. tayong tatlo pa rin ang magkabatch matibay na bond yun. dyi? wag ka iiyak...Thank you kasi ikaw ang naging kabatch ko, thankful kasi 3 lang tayo. sorry ulit. uulitin ko mahal kita. ill miss you my dear batchmate.
Paul, you suck talaga as my editor. and yes you said it you are not a good leader because you're one selfish person. hindi naman kelangan ikaw lahat magcover eh, pwede ishare. gumawa ka ng systema mo, you bring others up as you become great because thats the only way to be greater. Alam mo ba na you're one of the grave reasons why i wanted to leave varsi? me being there and you staying there is making me feel hate more which means more stress for me. my last year in varsi sucked big time because of you...you made my last year not enjoyable...wag ka magalala di na kita mumurahin. hindi ko kaya. i said you're one of the reasons why i wanted to quit, but also one of the reasons why i stayed. magpapatalo ba ako sa isang tulad mo? syempre hindi. you're one of my closest friend. in fact you're the one who got me here. kahit gago ka, kahit user kang friend, kahit nagaway tayo, kahit nagkaissue...i look beyond that coz you are my friend. mamaw? Thank you for making me be a part of this family. thank you for making me feel sucky because it made me strive better. i hate you, but i also love you mamaw. ill always be your friend, ill always be here when you need me.
....magang maga ang mata ko...pulang pula mukha ko .... asado siopao anyone?
kung kelan ko hahayaan pumatak sa sahig, kung kelan ko dapat itago muna
pero may rason kung bakit hindi mo buong buo macontrol ang pagpatak ng luha sa mga mata
kasi hindi mo madadaya na mapakita kung kelan tuwang tuwa ka na at kelan nalulungkot ka na talaga.
isang araw bago ang gabi para sa mga aalis....
Nicolai: ehhhh ayoko na, naiiyak na ako. iyakin pa naman ako
Lester: anong iyakin? HINDI NGA EH. diba hindi ka umiiyak pag kakabreak lang
Nicolai: hindi naman kasi kaiyakiyak yun, feeling ko manhid tlga ako sa mga bagay na ganun. eh eto mga ganito naiiyak ako...
umupo ako sa nagiisang upuan sa stage, kinuha ang mic pero bago ako magsimula magsalita tinignan ko sila...tinignan ko yung mga mukhang nagpasaya sakin, nagpahirap sa buhay ko, mga mukhang gusto ko lagi kong nakikitang nakangiti...hmmmm hinga malalim. patago kong kinagat ko yung dila ko..
hindi ko alam sasabihin ko sakanila, kasi ayoko pa umalis. ayokong isipin nila na iiwan ko sila. kung wala lang expiration date ang pagstay edi kasama ko pa rin sila. bakit kasi nauna ako ng isang batch. bakit ang bigat bigat sa loob, kakaiba tong upuan toh mapapaupo ka talaga, itong mic naman para mapalakas ang boses kasi wala ka tlga masasabi...anak ng puta oh.
"hi guys, are you still awake. hello hello" ang energetic na ako ang nagsalita. tangina naman eh ang hirap ilabas ng nararamdaman ko...ang hirap. buti na lang may speech ako na prepare kahit papano sa mga medyo naging close ko, kasi kung wala malamang umiiyak na lang ako sa stage...
matapos ko bigyan ng speech yung 15+ na yun...natira na lang ang 3 taong pinaka malapit sa puso ko sa varsi, sa photogs section....si josa, si lester at si paul...
dun ko lang naramdaman na posible pala bumigat ang labi. pano pa kaya si angelina jolie na may malaking labi? (sumisigaw ng mommy!!! ang puso ko) hinayaan ko na, buhos na gripo na kung gripo.
hindi naman kasi bawal umiyak. wala naman nagsabi na wag ako umiyak.
josa, beb. naging close tayo dahil we HAD something in common. you're one tough beautiful girl, soon to be a lady. ngayon na mag-18 ka na be responsible of your actions. kung pwede lang wag ka muna magkaboyfriend tapusin mo muna pag-aaral mo. hindi ko akalain magiging close tayo dahil sa kung ano nangyari before, kilala na nga natin ang isat isa, nagkatinginan na tayo pero hindi pa ikaw si beb nun. you'll be happy even without a guy, college is the time for friends and to build who you are. ibibigay ang puso sa taong mahal mo, alagaan mo toh. kasi you're heart is one treasure, you deserve someone who will love you and make you feel proud to be you.
beautiful and talented, beb you are blessed with these two things. I love you so much, ill miss you. kwekwentuhan pa rin kita tungkol sa mga dumadating at pumapapel na lalaki sa buhay ko...hayaan mo kong takbuhan kita ha? onti lang kasi kayong tinatakbuhan ko eh. (yakaaap)
DYI!!! ang nagiisa at natitira kong kabatch. kahit ang bagal bagal mo kumain, kahit puro sorry ang naririnig ko pag may nakakalimutan ka, kahit ang bi mo sakin sa pag yosi (joke lang) tinitiis kita kasi ikaw si DYI eh :) sabi mo nung gabing naginuman tayo sa caylabne mahal mo ko mahal mo ko dyi soooper love din kita...imagine isang text mo lang na bitch yung taga science nung pautakan nagcut ako para syo ayokong binubully at binibitch kayo...mamimiss ko yun. tayo na lang ang magkabatch, mawawala pa ako. sorry....hindi naman kita iiwan eh, aalis lang ako ng V pero babalik pa rin ako sainyo. tayong tatlo pa rin ang magkabatch matibay na bond yun. dyi? wag ka iiyak...Thank you kasi ikaw ang naging kabatch ko, thankful kasi 3 lang tayo. sorry ulit. uulitin ko mahal kita. ill miss you my dear batchmate.
Paul, you suck talaga as my editor. and yes you said it you are not a good leader because you're one selfish person. hindi naman kelangan ikaw lahat magcover eh, pwede ishare. gumawa ka ng systema mo, you bring others up as you become great because thats the only way to be greater. Alam mo ba na you're one of the grave reasons why i wanted to leave varsi? me being there and you staying there is making me feel hate more which means more stress for me. my last year in varsi sucked big time because of you...you made my last year not enjoyable...wag ka magalala di na kita mumurahin. hindi ko kaya. i said you're one of the reasons why i wanted to quit, but also one of the reasons why i stayed. magpapatalo ba ako sa isang tulad mo? syempre hindi. you're one of my closest friend. in fact you're the one who got me here. kahit gago ka, kahit user kang friend, kahit nagaway tayo, kahit nagkaissue...i look beyond that coz you are my friend. mamaw? Thank you for making me be a part of this family. thank you for making me feel sucky because it made me strive better. i hate you, but i also love you mamaw. ill always be your friend, ill always be here when you need me.
....magang maga ang mata ko...pulang pula mukha ko .... asado siopao anyone?
Labels:
alis,
asado siopao,
bakit ka ganyan,
expire,
family,
iyak,
kaibigan,
kontrol,
kwento ng buhay ko,
love,
luha,
manhid,
My Spot,
ngiti,
sana
Saturday, April 10, 2010
bakit ka ganyan?
pag napangiti mo ko, iba na toh. ipipikit ang mata at dadalin ang sarili sa mundo ng imahinasyon. iisipin kung paano aasta pag nakasama muli kita, sasabayan mabilis man o mabagal ang takbo mo. mas mahirap ka sabayan mas ginigusto ko. sumakit man o magkasakit, basta andiyan ka solve ako. pipilitin ko pang mapansin mo ang maliliit na galaw na gagawin ko. pagdating talaga sayo iba ang amats ko.
nalalabas ko ang aking pagkatao, ang kulit, ang madrama, ang gustong sabihin, kung ano ang nasa loob ng puso. madaling araw, gabi, hapon pwedeng pwede ka. ikaw ang numero unong yayakap sakin at magpapaalam na ok lang kung ano ang nararamdaman. napapagaan mo ang bigat na buhat buhat ko.
lumiliyab ang puso sa tuwing kasama. di mapinta ang ngiti ang kilig sa aking mukha.
bakit ka ganyan? marinig lang kita titigil na mundo ko at mapapatingin sayo.
sana hanggat sa pagtanda ko andiyan ka pa rin.
nalalabas ko ang aking pagkatao, ang kulit, ang madrama, ang gustong sabihin, kung ano ang nasa loob ng puso. madaling araw, gabi, hapon pwedeng pwede ka. ikaw ang numero unong yayakap sakin at magpapaalam na ok lang kung ano ang nararamdaman. napapagaan mo ang bigat na buhat buhat ko.
lumiliyab ang puso sa tuwing kasama. di mapinta ang ngiti ang kilig sa aking mukha.
bakit ka ganyan? marinig lang kita titigil na mundo ko at mapapatingin sayo.
sana hanggat sa pagtanda ko andiyan ka pa rin.
Labels:
ako,
bakit ka ganyan,
kilig,
kwento ng buhay ko,
My Spot,
ngiti,
puso,
sayaw,
yakap
Wednesday, March 17, 2010
masarap pero mahirap
nilalapitan, tinatakbuhan
ikaw ang sumbungan
masaya, malungkot
ikaw ang laging andiyan
gabi gabi na ata kitang hinahanap
alam ko naman kung nasaan ka
ang di matagong ngiti
tuwing ika'y aking kapiling
mas lalo akong lumalayo
mas lalo kita namimiss
at pag andiyan ka na ulit
may kakaibang high
mahihilo ako sa sobrang saya
parang bata na nakawala sa hawla
ikaw ang may kasalanan
ang lakas mo sakin
sakit na ng ulo ko
ikaw, oo ikaw.
masarap kang kasama
pero mahirap mainlove sayo
ikaw ang sumbungan
masaya, malungkot
ikaw ang laging andiyan
gabi gabi na ata kitang hinahanap
alam ko naman kung nasaan ka
ang di matagong ngiti
tuwing ika'y aking kapiling
mas lalo akong lumalayo
mas lalo kita namimiss
at pag andiyan ka na ulit
may kakaibang high
mahihilo ako sa sobrang saya
parang bata na nakawala sa hawla
ikaw ang may kasalanan
ang lakas mo sakin
sakit na ng ulo ko
ikaw, oo ikaw.
masarap kang kasama
pero mahirap mainlove sayo
Labels:
kung ano ano,
kwento ng buhay ko,
manhid,
missing,
ngiti,
playtime,
puso,
signs
Tuesday, December 22, 2009
baba.
its christmas break. and you know what that means :) endless party and unending yummy food which results into cute bellies and chubby faces. i dont know if its just me but i know a lot could relate to me.
BABA...BABA...BABA...baboy ako. grabe pag christmas break or kahit anong break. gusto ko magimpose ng competition sa mga kaibigan ko...PATABAAN OH!? ano ano? pero syempre joke lang yun. but i swear and i know i get fat when we have breaks. staying at home is not good. ironic? but yes. when all you can see is the same corners over and over again. you have nothing to do then a rumbling sound call onto you, you get hungry and you answer that call, you eat.
i call my home, my land of sweets. chocolates, cookies, milo and if im lucky ice cream in the freezer...ALL FOR FREE :) and if i want anything more, i ask the fairylooking God-given mother to give it to me or i tell the beast who turns into mom's prince charming to get me something good to eat. yes, when im at home its like a fairytale. am i hansel? or gretel?
BABA...BABA...BABA...batugan ako. i sleep late but i wake up early...early for dinner. today i woke up 2pm because i slept 4am. doing what? plants vs zombies. pag break nga naman oh. parang you have loads and lots of time. NOT. im graduating and time is gold. NOT. time should be used very wisely, but am i? HAHAHA NOT. i sleep i wake up and it repeats.
i dont really have time coz when i wake up, i have 1 hr munimuni on my bed, i look into the fridge. i think of what i should do...okay i get stuck. i just think but i dont do it.
BABA...BABA...BABA...baho ko na. i make my room messy, its like a jungle in here. oh in my closet? man!! FOREST. i dont know where to find my clothes from my bags from my shoes. HAHA its fun here. and since i just woke up, i just ate...im tatamad to take a bath. today i woke up 2pm ate lunch ng 330pm. ate merienda at 5pm and ate dinner 6:30pm...i took a bath :D yes hahaha i just took a bath and i brushed my teeth...
hmmmmm
BABA..BABA...BABA...BABAE ako. maniwala kayo sa hindi. babae ako, i just dont practice it like others does :)
i dont mind getting wounded, breaking a nail or getting dirty. i get roudy at times and i hang out with anyone or everyone.
i wish i was a guy but im fine im a girl :) i bully, i make fun of people and yet they love me still. thats how i love them more when they can stand the stench, the lousiness, the boyishness and the evilness that is me. but yes...i am a girl. i have the organs of a girl so i guess i am. i like guys still. so yeah. i am a girl
___________
just playing :D
BABA...BABA...BABA...baboy ako. grabe pag christmas break or kahit anong break. gusto ko magimpose ng competition sa mga kaibigan ko...PATABAAN OH!? ano ano? pero syempre joke lang yun. but i swear and i know i get fat when we have breaks. staying at home is not good. ironic? but yes. when all you can see is the same corners over and over again. you have nothing to do then a rumbling sound call onto you, you get hungry and you answer that call, you eat.
i call my home, my land of sweets. chocolates, cookies, milo and if im lucky ice cream in the freezer...ALL FOR FREE :) and if i want anything more, i ask the fairylooking God-given mother to give it to me or i tell the beast who turns into mom's prince charming to get me something good to eat. yes, when im at home its like a fairytale. am i hansel? or gretel?
BABA...BABA...BABA...batugan ako. i sleep late but i wake up early...early for dinner. today i woke up 2pm because i slept 4am. doing what? plants vs zombies. pag break nga naman oh. parang you have loads and lots of time. NOT. im graduating and time is gold. NOT. time should be used very wisely, but am i? HAHAHA NOT. i sleep i wake up and it repeats.
i dont really have time coz when i wake up, i have 1 hr munimuni on my bed, i look into the fridge. i think of what i should do...okay i get stuck. i just think but i dont do it.
BABA...BABA...BABA...baho ko na. i make my room messy, its like a jungle in here. oh in my closet? man!! FOREST. i dont know where to find my clothes from my bags from my shoes. HAHA its fun here. and since i just woke up, i just ate...im tatamad to take a bath. today i woke up 2pm ate lunch ng 330pm. ate merienda at 5pm and ate dinner 6:30pm...i took a bath :D yes hahaha i just took a bath and i brushed my teeth...
hmmmmm
BABA..BABA...BABA...BABAE ako. maniwala kayo sa hindi. babae ako, i just dont practice it like others does :)
i dont mind getting wounded, breaking a nail or getting dirty. i get roudy at times and i hang out with anyone or everyone.
i wish i was a guy but im fine im a girl :) i bully, i make fun of people and yet they love me still. thats how i love them more when they can stand the stench, the lousiness, the boyishness and the evilness that is me. but yes...i am a girl. i have the organs of a girl so i guess i am. i like guys still. so yeah. i am a girl
___________
just playing :D
Labels:
bagong experience,
Identity,
kalokohan,
kwento ng buhay ko,
ngiti,
playtime,
tamis
Wednesday, December 2, 2009
sweetheart
kinailangan kong lumayo sayo, pero hindi ko makakayanan ang desisyong ito.
ayokong isipin at tanggapin ang buhay pag wala ka na.
I know you wont, you cant be there for me till i grow old. kaya ngayon pa lang hinahanda ko na ang puso ko para sa panahon na iyon. pag wala ka na...
pag nakikita kita lagi kitang lalapitan kasi its you who makes me feel the happiest.
ngayon pag nandyan ka na parang gusto ko na lang umiyak at isipin kelan ka ba magiging akin ng tuluyan
pag namromroblema ako, sigurado akong kaya mo ko pangitiin at gawing masaya pero kelangan ko na magisip ng papalit sayo kaso mahirap, kasi nagiisa ka.
walang kasing lambing at 'sing tamis ng iyong pagmamahal. kaya bawat tao na makita kong masaya na nakakasama ka untiunti akong namamatay...kasi dapat AKO, ako ang may hawak sayo.
nanghihina ako ngayon. hindi makakain ng maayos dahil wala ka na.
pilit kong gusto maging manhid, para hindi mo na ako maakit.
hindi ko pa rin matanggap. pero nandito ako, desisyon ko toh. para sa ikabubuti din natin toh.
i miss you.
(no sweets for a week)
Labels:
bagong experience,
iyak,
kalokohan,
kulang,
kwento ng buhay ko,
manhid,
ngiti,
pag nagmahal,
tamis
Monday, November 16, 2009
CASA GA
last year's GA was the first time i ever performed infront of the CA crowd :)
it was rewarding and FUN, though i barely knew the steps.. i dont care i was there performing
this year, im not only performing a piece, im performing MY piece...and it will be much more rewarding and i will have much much more fun :) i cant wait
dancing is one of my true loves. and i dont think it will ever fade away...hopefully
...hmmmmmm
i want a flower when i step of stage. that would top the ice cream :)
OWN THE STEP applies to dancing and life decisions
Monday, November 9, 2009
lobo
tumitibok. tumatakbo. lumalayo. aalis. nalilito.
kelan kaya ako mapapagod
bawat oo may pait na balik
hindi na natuto
bawat isa ay iba
nagtatago sa likod ng ngiti ang sakit, mahirap
nahihirapan. hinihingal. naglalakad. naghahanap
di pa rin ako pagod
kasama ko nanaman ang sarili ko
magisa walang kasama
tatawa. mukhang ok, pero wala ng hangin ang lobo
sino magaabot ng bagong lobo na may hangin?
aantayin ko ang araw na yun.
sana sa pagdating mo, hindi pa rin ako napapagod.
Labels:
bow,
isip,
iyak,
kung ano ano,
kwento ng buhay ko,
ngiti,
pag nagmahal,
sigaw,
ulan
Tuesday, October 13, 2009
me to you
:)
when tears fall down your eyes, i sit down beside you, i relax and let you finish crying.
i relax because i want to show you everything will be fine, nothing to worry about really but i dont want to speak of it because i know you're not ok, so i let you finish crying.
i wont ask you why? who? or what? ill let you work on it alone. i dont want you to be dependent on me, or anybody. because at the end of the day, its you and the world. if you need me, i know you'll talk, you know im always here.
...
dont hide from me, you dont have to. if you intentionally or unintentionally hurt me, its fine. just tell me. id rather hear it from you than anybody else. what is there to hide? say sorry and ill forgive you. understand me though, it will take time for me to forget. dont be ashamed, afraid or hesitant. sit me down, and tell me the truth. id rather know even if it means me getting hurt. lets unload that guilt of yours, and help me mend the pain. we'll get through this.
...
we're not in preschool anymore. even if you hurt me, ill be your friend.
through the pain, we gain. let the tears fall, shout the pain out.
im here.
just a word from you, and ill kill all the monsters under your bed.
i love you. take care.
Labels:
im here,
kwento ng buhay ko,
My Spot,
ngiti,
sigaw
Subscribe to:
Posts (Atom)