Monday, June 28, 2010

Hello 20

Warning: medyo KADIRE
Note: medyo funny rin

at dahil hindi na ako teenager, mas madami pa akong dapat malaman as a true "ADULT" (by age). hindi lang malaman, pati mga pagsubok na darating. my first day of being 20, maraming unforgettable experiences. kakaibang birthday celeb...

1. pagkamulat ng mata sa kaarawan ko, diretso hospital ang punta ko

2. kinuhanan ako ng dugo

3. kinuhanan ako ng dugo ng hindi ako kumakapit kay daddy (hindi ko kaya pag hindi ko hawak kamay ni daddy)

4. doctors of different fields, and sizes. nurses with different uniforms ang mga kasama ko for this birthday...(i asked God na iba makasama ko this birthday ko. lesson learned: BE SPECIFIC)

5. doctor: naninigarilyo?
nicole: hindi
doctor: umiinom?
nicole: oo
doctor: may mens ngayon?
nicole: wala
doctor: kelan last?
nicole: 2 weeks ago?
doctor: have you ever had any sexual contact?
nicole: NO!
doctor: wala ah? kasi posibleng pregnant

6. after having been checked by the surgeon, the nurse steps in
nurse: may tatanong lang po ako (mukhang medyo hesitant tanungin)
nicole: go!
nurse: are you sexually active?
nicole: NO!!!!

7. Number 4 and 5 was happening while my dad was beside me. AWKWARD!

8. 1st time pumasok sa delivery room, and i always thought the only time ill be entering that room is when im in labor na!

9. 1st time ob gyne check up (the feeling of being half naked under that hospital blanket wasnt right)

10. i needed to undergo an ultrasound, but its standard procedure to have this test. My 1st pregnancy test.

11. "NEGATIVE" ang result, tinignan ko daddy ko mukhang nakahinga siya ng maluwag. HAHA

12. 1st and hopefully the last trans-rectal ultrasound. (GRAAAAAAAAABEEEEEE) it was abusive, not right, sooo wrong and ughhhh i dont know what to say

13. "open your legs wider" ang sabi ng dalawang doctor sa loob ng ultrasound room (THE HORROR, THE OBSCURITY...HAPPY BIRTHDAY!)

14. ACUTE APPENDICITIS - sakit ko..ganda ng gift ah :)

15. habang nagaantay madischarge sa hospital, nakasalubong ko ulit yung 1st doctor na nagattend sakin
doctor: oh okay ka na?
nicole: opo
doctor: ano kaya nangyari sayo?
nicole: di ko nga po alam eh
doctor: baka in heat lang ovaries mo
nicole: (back of my mind) MEH GANUN!???

16. sinabi yan ng doctor habang katabi ko ang daddy ko...(AWKWARD)

17. the doctor said not to do any strenuous activities within 24hours. I played bowling... twice haha

18. the nurse said soft diet for 24hours, i ate a hearty meal at my favorite JT Manukan. Chicken Pecho and Itlog maalat :) SARAAAAAAP

19. i didnt blow my birthday candle, i didnt have any (diba ganun pag matanda na hindi na uso nagbloblow ng candles?)

20. a day thats just ME and DAD, that rarely happens :)
**i felt happy naman. i think i got what i asked the Lord.
next time i should be specific. sana mag 21 na ako!!!!

Thursday, June 24, 2010

ayaw ko na

nararamdaman ko na siya...
hello birthday blues...

kanina pa ako umiiyak di ko alam ang rason.
kanina pa ko pa nararamdaman mag-isa ako pero andami kong kasama
...
ayaw ko na :( hmmm

Wednesday, June 23, 2010

dancescape


because i wanted to escape from thinking too much...
Dance! boogie wonderland

please do not share this video to anyone :))
I enjoy dancing alone haha not on stage without anyone to sync with...just dancing

nakakapagbabagabag

Mali! nakakababagabag?
engk! nakakagabagabag?
mali! nakakapabagabagag?
(nyeta)

naiintindihan mo naman pero hindi mo masabi. iisipin mo na lang. pero hindi ka mapakali kasi hindi mo masabi ng maayos, hindi mo rin magamit. pero alam mo naman.
lecheng salita yan oh. hahanapan mo ng paraan, tatanungin mo ang iba. pero pagkatapos nun wala pa ring pinagbago kasi hindi mo pa rin magagamit.nakakairita.


simpleng paglabas ng nararamdaman ang hirap. buti na lang may isa pang lenguahe...
I HATE THINKING TOO MUCH
kung kaya naman sa ibang paraan para lang maintindihan ka, kunin mo na ang oppurtunidad para malabas mo ang nararamdaman mo.

Saturday, June 19, 2010

Birthday Month Symptoms

1. nawawala ang interest ko sa lahat pati sa pagsasayaw
2. pabalikbalik ako sa kusina pero wala lang
3. hindi ako makapag isip ng maayos
4. hindi ako mapakali
5. nagbibilang ng araw hanggang umabot ang kaarawan
6. i find my self walking in circles some time in a day
7. feeling ko busy ako pero hindi (wala ako ginagawa)
8. tinatamad ako gumalaw
9. gusto ko mag-isa, magdrama
10. malungkot ako...

haaay birthday month...kala ko magbabago ka this year pero hindi. 10 days...pero 3:25am na pala so 9 days na lang. this time of the year where everything i hold so close to me drops to the floor and i go to a trance. para bang may ufo sa may ulunan ko at cinocontrol nila utak ko. or hindi siguro aligned ang mga planets at nagiiba ang behavior ko? whatdawhodaaaaaaaaaahhhhhh
hindi ko alam kung may sakit ako kasi itong paghinga ko iba, bigat ng puso ko, nagkakasalubong ang kilay ko...ayaw na, naiiyak na ako sa inis, dahil wala ako magawa kelangan ko talaga siya daanan. walang shortcut, walang fast lane, walang e-pass, walang turbo...walang fastforward, walang skip...pfft. sana july na!

Thursday, June 17, 2010

feeling ko

feeling ko nabasa mo ang isa kong blog entry? or nagbabasa ka na ng blog ko recently? or baka feeling ko lang yun. well kung nagbabasa ka nga, hello :) kung hindi ka nagbabasa, sana mabasa mo ito...

seryoso ka kaya? alam ko kung pano ka umasta, pano ka gumalaw, minsan pano mag-isip kasi nakapinta sa mukha mo lahat. kahit na medyo abstract kang painting. kumbaga medyo familiar na ako sa tulad mo. bigla ata nagbago ang ihip ng hangin at ang abstract na madali ko basahin,hindi na abstract..mas nahihirapan akong kunin yung feel, yung gusto mong sabihin kahit na sabi ng madami sakin "hindi ba obvious?" obvious pero hindi ko magets. hindi ko alam kung joke ka? or jinojoke mo ko? hmmm hindi ako mahilig sa joke. hindi rin ako nakikipaglaro sayo. i cant read it so say it out loud.alam ko naman na iniisip mo pa kung ano gagawin mo. medyo bago din sayo kung nagkataon. mas mahirap pa sayo siguro kesa sakin. madami ding factors na bumabagabag sakin pero there's a part of me na ill take it. not for you, dont flatter yourself. nakita ko naman na nagbago ka in many ways. age doesn't define you're maturity, not even time. but its when you learn from the things you experience. i know somehow you've learned.
nafrufrustrate ako ng hindi naman dapat pero eto ako nagsusulat ng ganito.

settle the mind first then the heart. bago mo pasukin ang isang bagay dapat desidido ka.
you're a very driven person. when you want something you find ways to get it.
but when it comes to your heart...i dont know if you can manage it.
kaya mo kaya maging loyal?

Tuesday, June 15, 2010

tukmol

sakay pauwi galing ust. tahimik sa loob ng jeep. ang ingay lang na maririnig ay ang pagpreno, ang pag para at ang cd player ni manong driver...biglang "demonyo siya, habang buhay" natigil ako, at bglang naka-tune in ang tenga sa bibig niya. matanda yung katabi ko, payat, nakakalbo na o maputi buhok niya, naka-maong, at de kwelyo na pang-taas. tumahimik ulit. "pinitik ng putangina yung tenga ni tukmol, tamad kasi. tukmol kasi" hindi ko masabi kung baliw si tanda, or traumatized. "pinalo niya ng pinalo, hinawakan ang leeg, tapos hindi na gumalaw si tukmol" pinikit ko ang mata ko, pero naririnig ko pa rin. umurong ako ng onti pero katabi ko pa rin siya. ramdam ko ang sakit ng kwento ni tanda, ang kanyang nakita, siguro sayang din at di niya natulungan si tukmol. "maawa po kayo manong drayber, hanggang sa kanto, wala akong pera. maawa na kayo" bigla siya bumunot sa bulsa at naglabas ng marlboro black, sinindihan...

haaay tukmol, wala kang pera pero may pang bisyo ka. wala kang nagawa kaya ngayon nagkakalat ka. wala kang pamasahe pero asa loob ka ng jeep. tukmol, gamitin ang nakaraan para malampasan ang araw araw.

Saturday, June 12, 2010

diretsong baluktot

dirediretso lang na baluktot. go lang ng go hanggang bumalik ka sa unang pinanggalingan mo.
ganun naman parati pakomplikado ng pakomplikado tapos babalik ulit sa basics.
buti na lang walang reset button or retry ang buhay kung hindi wala tayo natutunan, maspspoil lang. "if i only had another chance" bakit kelangan umasa sa 2nd chance? di mo inayos yung una.
pero its also a matter of accepting it. kaso may limitasyon wag abuso. tapos babanat ng "can we start things all over?" mas gusto ko pa yun eh kesa give me another chance kasi yung give me another chance soooper late na. better late than never ba? mag absent ka na lang forever. dropout ganun. nagpakalate ka pa. pumasok ka na lang sa ibang school. bakit kasi malalate pa kung alam mo naman na ayan na, malapit ka na tamaan ng truck titigan mo pa bago ka umiwas...at madeads. momoy na deads ka na. nasa sine ka? kanya kanyang storya ang tao, kanya kanyang pelikula. pero makinig ka your life story is like a movie, but not a movie. your life is not a movie, its reality. "ahh hindi documentary yung akin" tangina. documentary films document reality dumb dumb. ang hirap sa tao salita ng salita kala mo alam nila hindi naman. if you dont know what you're talking about then ask, wag mag marunong mapapahiya ka lang. pwede naman magtry pero sa close mo lang baka mapahiya ka. pero minsan sa close mo pa ikaw napapahiya kawawa ka naman. ang trick diyan is accept it. o sige nadapa ka infront of everybody accept it. shrug it off your shoulder. its a part of life you get to trip and fall. whats important is how you bounce back. parang bola lang yan. uuntog ka sa sahig bago ka umangat sa ere. tapos pag masyado na mataas ang tingin mo sa sarili mo, ayan uuntog ka ulit. pag naging mayabang, nasobrahan sa hangin. puputok ang bola. gigising ka na sa mahaba mong pantasya...masakit pala, nakakaiyak pala. masaya pala. ok pala eh. ganyan ang buhay diretsong baluktot. kaya interesting ang buhay you never know whats coming for you. nasa sayo na pano mo haharapin ang itatapon sayo. saya :) love to live

Tuesday, June 8, 2010

pianist

touch the right notes and we'll make music
press the right keys, pleasing you and me
play and make love to the instrument
gently but firmly fondle every range

let the melody sink in so start slow
feel whats with in and sway to the rhythm
closed eyes as you caress every tune
listening to your every heartbeat

hit the highest note to the lowest one
serenade me 'til the morning sun
the movement of your fingers draw me in
i go unstable as it reaches that perfect tone

dazzled i am with the squint of smile you display
hypnotized in the lovely music you play
o' dear pianist you lift my soul high
you have that charm that makes my heart fly...

Monday, May 31, 2010

Habang sober

binasa ko ang sinulat ko nung isang araw habang nakainom ako at di ko napigilan ang pag tawa ng malakas. anong kinalaman ng pagtakbo ng kotse? sa lakbay ng buhay ko minsan pumapalo ako sa 300km/h kasi feeling ko kulang ang oras. sa sobrang bilis nun possible na bumigay ang breaks at kung wala na ang break bibitawan na lang ang gas at hahayaang bumangga ako...mali pero para ipatakbo ko ng ganon kabilis ibig sabihin alam ko na ang mangyayari. baliw? alam ko na ang mangyayari pero tinuloy ko pa rin? yun ang tinatawag na risks, thrill and finding the joy it that spur of moment. napa-what daw na lang ako after ko basahin, naalala ko naman na nagblog ako pero hindi ko maalala yung huli kong linya na out of context talaga sa pinagsabi ko

"i miss showing my real smile...i wish i can have you soon"

nalungkot ako nung nabasa ko kasi somehow it meant im not happy. but im trying to be.. mas masakit pa dun pretending to be happy. gusto ko malaman kung pano ko nabitawan ang mga salitang iyon, at ang huling linya "i wish i can have you soon" just shows me longing to get that real smile again.

sino ba o ano? ewan ko. nahimasmasan ako sa linyang yon.

Sunday, May 30, 2010

habang nakainom

2 red horse, isang san mig light at ilang happy peanuts ang nakain ko. hindi ko binabasa ang tnatype ko ngayon pero tingin ko naman tama ang tinatype ko. mahina talaga ako sa inumang beer....namamanhid na mukha ko. nakaktatlong san mig light pa lang ang tatay ko, si robin kasama ang dalawang kasambahay tag-iisang redhorse at tumigil na sila. hindi ko naman sinasabi na malakas ako uminom pero pinapanood ko lang sarili ko.

si mommy d masyadong natatakot na baka maging alcoholic ako pero maya't maya ang invitation sakin pag inom. ang labo lang talaga. ang daddy ko naman natatakot sakin uminom..una dahil malakas ako uminom. pangalawa, kung paano ako uuwi. pangatlo, baka iuwi ko pa ang kasama kong naguwi sakin.

masarap ang feeling ng nakainom kaya ko sabihin lahat ng gusto ko eh ng walang preno. lasing na ba ako? hindi pa mga tsong. tila nagsisimula pa lang ang inuman session ko.

kahit na sabihin nating wala ng preno tong sasakyan ko eh mabagal ang takbo ko so bitawan ko lang ang gas kung ganoon pa rin ang takbo kung bumangga man ako di ganoon kasakit dahil alam ko ang lahat. makakalayo pa ako, maaring makakalabas pa ako ng kotse.

sa bawat bote na nilalaklak ko, bawat kwento na aking ipamahigi..umiinom man o hindi paniwalaan niyo...dahil kahit umiinom ako sinasabi ko ang totoo...

totoo ata na habang umiinom masasabi mo ang lahat...pero kahit ganon pa man naitago ko pa rin ang lahat ng sikreto ko...

NONSENSE itong sinasabi ko di ko alam kung bakit binasa mo pa. pero salamat kasi kahit papano naisip mo na its worth your time reading it...pero sinubukan ko lang kung makakapagsulat ako habang nakainom..

i miss showing my real smile...i wish i can have you soon

Friday, May 28, 2010

Tricia of One more chance

halos lahat ata ng kilala ko gustong gusto tong movie na toh. para bang may laban si manny pacquiao, ang mundo tumitigil. at yun nga ang nangyari na knock out ako tumigil ang mundo, lalo na sa isang eksena na para bang de ja vu kung baga "nangyari na yun sakin ah, ilang beses pa"

Tricia: I love you
Popoy: (may onting delay alam mong hesitant kasi may iniisip)...love you

at boom! nakita ko sa mata ni tricia na alam niya na habang may project na pinagtratrabahuhan si popoy at basha medyo hindi imposible mangyari na mamiss nila ang isat isa. na yung "love you" ni popoy na yun sinasabi niya lang para makapagreply

the empty i love you.
holding onto nothing. pretending that there is something. trying to see a figure from the pitch black fall. its the strongest feeling that makes you weak inside...

tricia: mahal mo ba ako?
popoy: trish alam mong mahal kita
tricia: mahal mo ba siya?
popoy: hindi ko kayang makita kang nasasaktan
tricia: (pinikit mata ni popoy) para kung masaktan man ako di mo makita. mahal mo pa ba siya?
popoy: im so sorry

tricia knew the answer to her question but she was still hoping because she still loved popoy. why would you force someone to stay kung hindi naman siya magiging masaya, kung hindi naman pareho ang nararamdaman. kahit hindi magkasing sukat... kasi sa pagibig wala namang weighing scale, bakit kita ay este ni tricia pipilitin mahalin siya ni popoy kung alam niyang si basha talaga ang laman ng puso niya.
the right questions get the right answers.
you'd close your eyes, but you'd still hear it. you can be okay but you'd still feel it. you try put your heart to sleep to rest but its so alive beating because its hurting.

tangina ni popoy at basha nandamay pa.

Wednesday, May 19, 2010

Eto nanaman tayo

isang malaki at mabigat na tanong, bigla akong napaupo at napaisip.
handa na ba ko ulit? kayanin ko ba ang hamon ito na isa ring pangako?
minsan ng napasakin ang isang tulad mo, ngayon at nagbabalik...mahirap magsabi ng oo.
nanahimik ako ng ilang sandali, at nag bitaw ng ilang salita pero parang wala kang narinig.
eto nanaman tayo.
hindi ko alam kung ikaw ang naririnig ko o ang bibig mo lamang.
hindi ko alam kung bumaba ba ang kisame o bumigat yung pakiramdam sa kwarto.
gusto ko sana lumabas ng kwarto pero walang pintuan.
wala akong ibang choice kung hindi pakinggan ang gusto mong sabihin at gusto mong malaman ko.
dada ka ng dada may nakikinig ba? naririnig ko ba? nasasabi mo ba ang gusto mong iparating?
hirap akong humindi pero eto na ata ang unang pagkakataon

magdidive ba ako sa pool na may sign na 2ft? kakagat ba ako sa sandwich na alam kong puro gulay ang laman? manunuod ba ako ng 12pm sa abs kung alam kong mabwibwiset nanaman ako kay willie?

HINDI. AYAW KO. WAG NA

matuto na tayo sa nangyari dati, wag ng hayaan maulit pa.
harapin ang problema, wag taguan wag layuan.


Tuesday, May 18, 2010

kotse

mga pormadong kotse na may kanya kanyang special features mula sa kaha, sa gulong, sa interior at sa kung hanggang saan pwedeng ito itakbo. ang daming kotse na pwede ko sakyan pero pinapapili lang ako ng isa...hindi ba pwedeng isa per day ang kotse ko? para hindi ako magiisip pag color coding. hindi ba pwedeng dalawa para salit salit. gulo ng isipan hindi maunawaan...sabay sabay ko kasi sila tinitignan. anong kotse nga ba ang mas matimbang? anong kotse ba ang mas ok sa safety features? para pag nabangga onting untog lang buhay pa. anong kotse ba yung makakasabay sa bilis na gusto ko? one of a kind ang mga kotseng ganun, mahal kung nagkataon. anong kotse ang pwede ko itago at imaintain hanggang pag tanda ko?

parang nasa car show ang puso ko ngayon. makikita mo ang family car, ang sedan na pang dalawahan lang, ang pick up para sa maramihan, ang van para sa biyahe, ang naka set up ng magandang sounds na kotse, at madami pang ibang kotse na umaaligid.

anong kotse sasakyan ko...eh teka marunong na ba ako magdrive?

Wednesday, May 12, 2010

asado siopao

sana nahahawakan ang luha para mas kaya kong kontrolin
kung kelan ko hahayaan pumatak sa sahig, kung kelan ko dapat itago muna
pero may rason kung bakit hindi mo buong buo macontrol ang pagpatak ng luha sa mga mata
kasi hindi mo madadaya na mapakita kung kelan tuwang tuwa ka na at kelan nalulungkot ka na talaga.

isang araw bago ang gabi para sa mga aalis....
Nicolai: ehhhh ayoko na, naiiyak na ako. iyakin pa naman ako
Lester: anong iyakin? HINDI NGA EH. diba hindi ka umiiyak pag kakabreak lang
Nicolai: hindi naman kasi kaiyakiyak yun, feeling ko manhid tlga ako sa mga bagay na ganun. eh eto mga ganito naiiyak ako...

umupo ako sa nagiisang upuan sa stage, kinuha ang mic pero bago ako magsimula magsalita tinignan ko sila...tinignan ko yung mga mukhang nagpasaya sakin, nagpahirap sa buhay ko, mga mukhang gusto ko lagi kong nakikitang nakangiti...hmmmm hinga malalim. patago kong kinagat ko yung dila ko..

hindi ko alam sasabihin ko sakanila, kasi ayoko pa umalis. ayokong isipin nila na iiwan ko sila. kung wala lang expiration date ang pagstay edi kasama ko pa rin sila. bakit kasi nauna ako ng isang batch. bakit ang bigat bigat sa loob, kakaiba tong upuan toh mapapaupo ka talaga, itong mic naman para mapalakas ang boses kasi wala ka tlga masasabi...anak ng puta oh.

"hi guys, are you still awake. hello hello" ang energetic na ako ang nagsalita. tangina naman eh ang hirap ilabas ng nararamdaman ko...ang hirap. buti na lang may speech ako na prepare kahit papano sa mga medyo naging close ko, kasi kung wala malamang umiiyak na lang ako sa stage...
matapos ko bigyan ng speech yung 15+ na yun...natira na lang ang 3 taong pinaka malapit sa puso ko sa varsi, sa photogs section....si josa, si lester at si paul...

dun ko lang naramdaman na posible pala bumigat ang labi. pano pa kaya si angelina jolie na may malaking labi? (sumisigaw ng mommy!!! ang puso ko) hinayaan ko na, buhos na gripo na kung gripo.

hindi naman kasi bawal umiyak. wala naman nagsabi na wag ako umiyak.

josa, beb. naging close tayo dahil we HAD something in common. you're one tough beautiful girl, soon to be a lady. ngayon na mag-18 ka na be responsible of your actions. kung pwede lang wag ka muna magkaboyfriend tapusin mo muna pag-aaral mo. hindi ko akalain magiging close tayo dahil sa kung ano nangyari before, kilala na nga natin ang isat isa, nagkatinginan na tayo pero hindi pa ikaw si beb nun. you'll be happy even without a guy, college is the time for friends and to build who you are. ibibigay ang puso sa taong mahal mo, alagaan mo toh. kasi you're heart is one treasure, you deserve someone who will love you and make you feel proud to be you.
beautiful and talented, beb you are blessed with these two things. I love you so much, ill miss you. kwekwentuhan pa rin kita tungkol sa mga dumadating at pumapapel na lalaki sa buhay ko...hayaan mo kong takbuhan kita ha? onti lang kasi kayong tinatakbuhan ko eh. (yakaaap)

DYI!!! ang nagiisa at natitira kong kabatch. kahit ang bagal bagal mo kumain, kahit puro sorry ang naririnig ko pag may nakakalimutan ka, kahit ang bi mo sakin sa pag yosi (joke lang) tinitiis kita kasi ikaw si DYI eh :) sabi mo nung gabing naginuman tayo sa caylabne mahal mo ko mahal mo ko dyi soooper love din kita...imagine isang text mo lang na bitch yung taga science nung pautakan nagcut ako para syo ayokong binubully at binibitch kayo...mamimiss ko yun. tayo na lang ang magkabatch, mawawala pa ako. sorry....hindi naman kita iiwan eh, aalis lang ako ng V pero babalik pa rin ako sainyo. tayong tatlo pa rin ang magkabatch matibay na bond yun. dyi? wag ka iiyak...Thank you kasi ikaw ang naging kabatch ko, thankful kasi 3 lang tayo. sorry ulit. uulitin ko mahal kita. ill miss you my dear batchmate.

Paul, you suck talaga as my editor. and yes you said it you are not a good leader because you're one selfish person. hindi naman kelangan ikaw lahat magcover eh, pwede ishare. gumawa ka ng systema mo, you bring others up as you become great because thats the only way to be greater. Alam mo ba na you're one of the grave reasons why i wanted to leave varsi? me being there and you staying there is making me feel hate more which means more stress for me. my last year in varsi sucked big time because of you...you made my last year not enjoyable...wag ka magalala di na kita mumurahin. hindi ko kaya. i said you're one of the reasons why i wanted to quit, but also one of the reasons why i stayed. magpapatalo ba ako sa isang tulad mo? syempre hindi. you're one of my closest friend. in fact you're the one who got me here. kahit gago ka, kahit user kang friend, kahit nagaway tayo, kahit nagkaissue...i look beyond that coz you are my friend. mamaw? Thank you for making me be a part of this family. thank you for making me feel sucky because it made me strive better. i hate you, but i also love you mamaw. ill always be your friend, ill always be here when you need me.


....magang maga ang mata ko...pulang pula mukha ko .... asado siopao anyone?

Friday, April 30, 2010

Buhok

Handa ka na ba?
ang tanong ni Hektor ang baklang nakahawak sa naka-pony tail kong buhok.
Handa na.
ang sagot ko habang may malaking ngiti sa aking mukha

next thing i knew, andun na yung ponytail ko sa harapan ko at nagiging presko na ang pakiramdam ko. pero wait parang mukha atang bunot yung buhok ko...

pwedeng hindi one length?
tanong ko kay hektor pagbalik niya sa upuan ko kasi para siyang hustler na tatatlo ata kaming ginugupitan niya
hindi pa tapos, aayusin pa natin yan.
kala mo naman teamwork kami ng gupitan niya ako

tinignan ko yung salamin sa harap ko para tignan ko yung mga kasama kong nagpapagupit
pagtingin ko sa kanan ko andun si hektor kakatapos lang ata irazor yung buhok nung batang lalaki.

zzzzzzzzzzzzzhhhhhhhhh mali pala buhok ko pala irarazor niya...
nakiliti ako kasi 1st time experience ang irazor ang buhok ko.
pinowderan ako at boom!

my decision to have my hair cut this short goes deeper...
when you decide about something, you think about it.
dont haste, stand up on your decision.
be firm and dont let any words from other mouths serenade, tempt or bring you down.
you are decided, go for it!


im rockin' the hair :)


Saturday, April 24, 2010

BUNSO

Sinisigaw ko ng malakas...BUNSO!!
oo dalawa kayong bunso sa paningin ko wala akong pakielam kung hindi kayo magka-age ah basta baby ko kayo.

kanina nagiinuman kaming pamilya. masaya nagaasaran kaming lahat, gustong gusto ko pag pinagtutulungan namin tatay namin eh. masaya yun :) lalo na pag niloloko namin na para siyang si papa. eh lakas mangasar ni rich tinawag ko tuloy siyang BRIX! (pangalan ng tatay ko) eh mabilis pumick up si rich, sigaw siya kay daddy ng "SONNY" (pangalan ng lolo ko) tawanan nanaman kami

bigla ako kinalabit ng daddy "nung kami pa lang ng mommy mo, sabi ko sakanya na gusto ko makasama ko mga anak ko uminom...ilang taon pa nung buhay ka na at si robin gusto ko pati asawa niyo makasama ko uminom" edi syempre natuwa naman ako biglang "pero tangina! ayoko pa toh mawala, akin na muna kayo" bigla akong "CHEERS daddy!!"

dad, gusto ko sabihin sayo kanina na lagi naman kami para sayo. period ayoko na magsalita at magexplain. mahal kita alam mo naman yun...sobra... hindi ko lang talaga alam pano kita lambingin. kaya sa simpleng pagholding hands ko sayo, pag yakap sa likod, pag kagat ng likod mo na sobrang bihira at nagagalit ka pa eh isipin mo ng lambing ko na yun. pero sobra..sobrang mahal kita.

at dun ko naisip...parang lahat sila bunso sa paningin ko. pati daddy ko, at mommy ko. lahat sila priority....lahat sila uunahin ko. kahit na matanda na sila, ipagtatanggol ko sila. kahit na may girlfriend na at matanda na sobra magulang ko eh ikikiss ko pa rin sila sa lips...wala akong pakielam. tangina lang talaga sa mga magkakaroon ng violent reaction sa sinasabi ko.

pero Mom, Dad, Robin, Bodee, Rich and Zach. I love you, these words are enough. I love you.
I love you forever.

Happy birthday Rich and Zach :)

Friday, April 23, 2010

Stoplight

STOP LIGHT

Malayo pa lang kitang kita green na ilaw. Humarurot ang kotse ko palapit ng palapit naging yellow…bumagal ang takbo ko. dahan dahan ko ng inaapakan ang breaks. Tapos pula…hanggang dun lang ako sa linya.

Sa malayo maganda siya, nakasama mo ng matagal nakikita mo na ang detalye ng mukha at pagkatao niya. hanggang huminto ko kasi hindi mo pala trip.

Ang dami mong alam salita ka ng salita. Sa dami ng makakausap sa mundo nagsasawa ka na kakapaulit ulit. Ayan na nahimik ka.

Uyy uso bili ka, suot ka naman. Pormado. Lakad ka ng lakad sa mall may dip ala bagay sayo. di mo na sinuot ulit yung “uso”

Bagong yosi ka lang. isang stick pa, isang stick pa. isang kaha pa. isang rim pa. hala sige hits lang. hanggang sa hirap ka na huminga. Titigil ka o mamamatay ka.

Isang shot lang, isang bote ng beer. Masarap? Shot pa shot pa! isa pang case ng red horse. Hanggang gumegewang na lakad mo…dahan dahan ng prumoproseso ang utak mo. tapos wala na, past out.

Sa umpisa masaya kayo. harurot ka naman “forever na toh” Tumagal ng tumagal nawawala na ang kilig, dahan dahan ng nawawala ang pagmamahal. Tumigil ka hinayaan mo na siya tumakbo, dun ka na lang kung saan ka huminto.

Go bata ka pa, slow down tumatanda ka na, stop matanda ka na

____

bakit ba tinawag na stop light kung may go at slow down?

kasi kung walang go at slow down, walang silbi ang stoplight.

kung walang stop, lahat na lang naka-go, lahat naka-slow down. di na natuto tumigil

Psssst, Papa

psssst papa
hindi mo kelangan sumagot makinig ka lang

masaya naman ako ngayon, pero pag naaalala kita naglalaro na yung emotion ko. para bang nagtutug of war sa iiyak o masaya. kung hahayaan ko bang tumulo luha ko or tatandaan na lang ang pagpapatawa mo. bakit ka ba nawala? pamacho ka pa kasi eh...ayaw mo kami magworry, gets ko na yun. pero para saan pa ang pamilya kung hindi kami magwoworry? natural lang naman yun samin eh...we love you

huuuuy...paps.

idol kita, alam ko alam mo yun. mana ako sayo eh...nakakainis nga pati pamacho mo namana ko eh. tulad mo mas naglalabas ka ng takot, ng kaba, ng pangamba sa mga kaibagan mo...PAPA naman eh.

nasasaktan ako ngayon...ayoko yung nakikita ko. ayoko yung nangyayari...pero sabi mo nga i was placed here for a reason. nung iba nagsabi nun parang yada yada lang nila eh, nung ikaw nagsabi tumatak sa puso ko eh.

paps, i hope i made you proud. i really wish you were there nung graduation ko...
namimiss lang kta, namimiss pa rin kita. hindi ako makagetover pa rin. sa totoo lang hindi ko pa rin tanggap. nagtatago ka lang ba? tinetest mo ba kami?
kung asan ka man alagaan mo sarili mo ah, wag pa macho. pwede humingi ng tulong, pwede maglabas ng sama ng loob.

I love you, papa.

Saturday, April 17, 2010

PINK

PINK
i was always pink ranger in go go power rangers and let my younger girl cousins have yellow.
my hello kitty collection was all pink. i always thought the blue one was weird.
my first toys were pig stuffed toys, and guess what? they were pink!
i had a pink p.e. uniform during kindergarten which was my super favorite. it was a skort? skirt and shorts and it was pink.
to top my kindergarten life, i graduated in a pink toga :)
when i graduated college i had a pink ribbon on my dress.
PINK PINK PINK. i always had pink in my life, i grew up pink.
so why did i hate it?...
because everyone else wanted pink. and i never wanted to be like everyone else.

this is what you call setting your own norms.
i don't have to go with the flow of this world, id rather go against it.
its... much more fun, more thrills. takes a good and courageous heart to go for it.

but i wont neglect that im still a part of this world, id still wear pink.
i hate pink, im sorry.
i dont like to be everyone else, im sorry.

Saturday, April 10, 2010

bakit ka ganyan?

pag napangiti mo ko, iba na toh. ipipikit ang mata at dadalin ang sarili sa mundo ng imahinasyon. iisipin kung paano aasta pag nakasama muli kita, sasabayan mabilis man o mabagal ang takbo mo. mas mahirap ka sabayan mas ginigusto ko. sumakit man o magkasakit, basta andiyan ka solve ako. pipilitin ko pang mapansin mo ang maliliit na galaw na gagawin ko. pagdating talaga sayo iba ang amats ko.

nalalabas ko ang aking pagkatao, ang kulit, ang madrama, ang gustong sabihin, kung ano ang nasa loob ng puso. madaling araw, gabi, hapon pwedeng pwede ka. ikaw ang numero unong yayakap sakin at magpapaalam na ok lang kung ano ang nararamdaman. napapagaan mo ang bigat na buhat buhat ko.

lumiliyab ang puso sa tuwing kasama. di mapinta ang ngiti ang kilig sa aking mukha.
bakit ka ganyan? marinig lang kita titigil na mundo ko at mapapatingin sayo.
sana hanggat sa pagtanda ko andiyan ka pa rin.

Friday, April 9, 2010

BACKSTAGE crew

A lot of things happen backstage. Watchout for BACKSTAGE CREW's dance videos soon on youtube :)

Wednesday, April 7, 2010

wag muna please

may tatlong kwarto dito sa bahay. isa para sa magulang ko, isa para sakin, isa para sa apat kong kapatid. halatang halata naman na mas malaki yung space ko kasi wala akong kahati diba?:)
ehh minsan ayoko matulog mag-isa, kaya sinisiksik ko sarili ko sa kwarto ng mga kapatid ko, tulad kagabi...
Pinagmamasdan ko ang mga mukha nila habang tulog. Ang babait ng mga itsura..tahimik nila. lumalaki na mga kapatid ko..hirap na ako sumiksik sakanila...
natigil ako sa nasabi kong iyon "lumalaki na mga kapatid ko, hirap na akong sumiksik sakanila"
tinignan ko ulit ang mga mukha nila isa isa.

Yung isa may girlfriend - hindi ko na masiksik sarili ko sakanya kasi wala ng inisip kundi yung gelpren niya. minsan nakakainis na nga eh, tatawag sa bahay nung girl para lang sabihin na kakain siya. (woooh sakit sa ulo)

yung isa naman sarili - lahat tinatago sa sarili. ayaw ako yakapin, ayaw ako i-kiss...bakit? ilan taon ka pa lang ah! tapos tanongin ko kung ano problema maglalakad palayo sakin. eh dati pag umiyak ka tatakbo ka sakin para magsumbong!

bad ass bro - kaya na daw niya ang buhay niya..daming bisyo. tinanong siya kung ano dapat gawin sa mga bata na pasaway, sagot niya "pagsabihan" pero biglang banat na ayaw siyang pinbagsasabihan. Kaya na daw niya.

gaya gaya - kung ano ang makita ginagaya. hindi mo rin naman masisi, turuan ko ng bagay bagay eh hindi naman niya trip kasi girl ako.

...never ako nakipagsiksikan pero hindi...sa mga kapatid ko kahit may asawa at anak na sila. yayakapin ko pa rin sila, iuupo ko sila pag gusto nila ng may kausap sa problema nila, pagsasabihan ko pa rin kung anong tama at mali, at kahit girl ako, i can try to do what a guy can do... wag kayo magmadali tumanda please?

namimiss ko kayo eh.

Friday, April 2, 2010

Hinahabol na Init

Dahan dahan mong ginagapang
nilalandi ang bawat detalye ng katawan
pabalik balik na hampas
Natatamo ang makulay na landas

Malambing na halik
Yakap na gigil
Iyong matamis na tingin
Dinadala ako ng hangin

Ikaw ang nagpupuno
sa agwat sa ating pagitan
ramdam ko ang bawat galaw mo
Pinagmamasdan na lamang kita

O' dalampasigan
sarap mong pagmasdan
ang indak ng iyong alon
mahirap layuan

Wednesday, March 24, 2010

expiration date

pagbukas ko ng kabinet sa pantry. napa-wow na lang ako sa sobrang dami ng laman. canned goods, chips, candy lahat andun. tinitgnan ko ang isa isa inaalala ko ang lasa ng mga natikman ko na, iniisip ko kung ano lasa kung hindi ko pa natry. may mga familiar na tatak pero hindi ko pa talaga natitikman. may moby dun na isa sa mga local favorite ko, na kahit hindi ko siya nakakain parati pero pag natakam ako never fails to satisfy me. ayun biglang may cheetos, ang aking happy food. hindi ako machichirya pero pagdating sa dalawang toh, hmmmm ang sarap eh. tumingin ako sa kanan andun ang spam, corned beef. sa kabila naman ang mga cup noodles. sa dami ng pagkain hindi ko sila makain lahat, kahit matikman. kilala ko lang sila dahil sa tatak, sa packaging. yung iba kilalang kilala ko na kasi may long term customer relationship na ako dun haha :)

sa sobrang lula ko sa mga pagkain sa kabinet binuksan ko ang ref. kumuha ako ng yakult at habang naka kagat ako sa may opening niya nakita ko ang expiration date...
29 march 2010

swabe lang talaga.
pagpasok ko ng ab ulit kahapon. madaming familiar faces, madami din ako nakasama at naging kaibigan. tingin sa kanan sa kaliwa andun sila mga kasama kong aalis at mga maiiwan pa ng ilang taon. mabuti na lang at madami akong naging kaibigan sa ibat ibang batch mapaibang courses sa loob at labas ng ab. masasabing may good friendship na rin siguro kami ng mga ito.
march 29, 2010 is my expiration date in UST because after that i will have me.
a new me, cheers to the future me.

Saturday, March 20, 2010

Longboard

lately nahilig ako sa long board, para siyang skateboard pero mahaba. medyo may trauma ako dito, pero tsh ano ba ang salitang trauma sakin? mas lalong takot ako mas lalo kong gustong labanan. so sinubukan ko, laking tuwa ng mga kaibagan kong chinggona papis ng makita nila ang balance ko sa board. ilang horas lang kaya ko na maglowride? basta yung curve thingy, komportable na daw ako sa board pero kita pa rin na binabantayan ko ang kilos ko. sumunod na araw na masubukan ko, ayung let loose na ako :)

masaya mag longboard. ang pag apak ko sa board ay pag apak ko sa magiging bagong buhay ko pagkatapos ng kolehiyo. ang pag bwelo ko, pagkis kis ng paa ko sa sahig para makaandar ko ang tanda na magbibigay ng bwelo ko para magawa ko ang mga gusto ko. at pag nakapatong na ang dalawa ko sa board paalala na kaya ko mag-isa :) kaya ko tumayo mag-isa. ang tuhod ko na susuporta sa sakay ng buhay ko, ang adrenalin habang naglolow ride ang excitement sa adventure at challenges na darating sa buhay. at ang hampas ng hangin at pag ikot ng gulong ang paalala na matatapos din ang lahat nito ng mabilis.

haaay buhay :) isa kang rollercoaster ride, isa kang longboard ride :)

Wednesday, March 17, 2010

masarap pero mahirap

nilalapitan, tinatakbuhan
ikaw ang sumbungan
masaya, malungkot
ikaw ang laging andiyan

gabi gabi na ata kitang hinahanap
alam ko naman kung nasaan ka
ang di matagong ngiti
tuwing ika'y aking kapiling

mas lalo akong lumalayo
mas lalo kita namimiss
at pag andiyan ka na ulit
may kakaibang high

mahihilo ako sa sobrang saya
parang bata na nakawala sa hawla
ikaw ang may kasalanan
ang lakas mo sakin


sakit na ng ulo ko
ikaw, oo ikaw.
masarap kang kasama
pero mahirap mainlove sayo

Tuesday, March 16, 2010

Normal

magiilang buwan o isang taon na din na ganito ang sitwasyon. normal lang, parang ang tagal mo ng kasama sa picture ng buhay ko pero hindi naman talaga. nakikita lang kita sa entablado noon, nakakasalubong sa maliliit na daanan ng building na iyon, pasimpleng hi hello kaso di naman kita kilala pero ngayon makikita na kita kung saan saan bigla, makakasama at makakatawanan. di naman malayo na mangyari yun, normal lang.. diba?

presensya mo pa lang nangingiti ako. normal. natutuwa lang naman ako na andiyan ka nanaman. kahit wala naman talaga tayong pinaguusapan na seryoso masyado.
ayun ang mga pangaasar mo na yung mga ano mga kakaalam mo lang tungkol sakin pero cge simula yan ng pagiging close. normal pa rin.
pag gising ko inaasahan kong text mo ang bubungad sa screen ng cellphone ko. normal. masarap ka kausap, at alam ko natutuwa ka rin na kausap ako. normal, lagi ko namang sinisilip ang phone ko pagkagising na pagkagising ko.
ang abangan ang susunod na araw na makakasama kang tumambay sa "place to be" tapos magkwetuhan ng kung ano ano. mga experiences, jokes at kung ano. normal, ganun talaga pag nageenjoy ka hinahanap hanap mo.

pero ang ngitian ka habang malayo ang tingin mo, hindi ko masabing normal
ang saya ko lang

Sunday, March 7, 2010

Lakad

matapos ang masayang gabi na walang tigil sa kakasayaw at inuman nagising ako sa init ng araw.
sunday na pala, dalawang school working days at tapos na. tapos na ang apat na taon na pagtitiis, pagpupuyat, pagpapagod
naglakad ako papunta sa sakayan. nakatingin ako sa kalsada, sa poste, sa sidewalk, sa mga tao na nakakasalubong basta napapansin ko ang halos lahat in details, malinaw at naaalala ko ang lahat hanggang sa pagsakay ko ng jeep kahit ngayon kaya ko toh sinusulat. sa jeep naman ang bilis ng lahat, pag nakatingin ako sa labas blurred, tapos titigil ng sandali magstostop over sa gasolinahan tapos go ulit, minsan igegewan gewang pa ni kuya ang pagdridrive tapos biglang preno kasi babaan na.
ayan nasa jeep nanaman ako at gumana nanaman ang utak ko.

sa bawat imahe or parang video nung lakad ko kanina,
ngayon naisip ko dun sa apat na taon nilakad ko ba? o sinakay ko sa jeep?

Wednesday, February 24, 2010

sarili

tatakbo uupo gugulo ang buhok titingin iiling tatawa ngingiti
hindi ko alam saan pupunta ang layo ng tinatakbo niya
hahabulin ang hininga hahawakan ang ulo di malaman ang gagawin niya
andaming tumatakbo sa isipan dahil hindi pa kayang mamili sa iilan
hawak hawak ang kanyang mga braso nilalamig sa kalaliman ng gabi
hindi na niya maramdaman nawawala na ang tamis ng alaala
uupo sa gitna ng kalsada titignan ang kapiligiran
hmmm wala naman talaga siyang hinahabol kundi sarili niya.
maglalakad itutuloy ang paghahanap pero saan nga ba papunta?
parepareho nating hinahanap ang taong mamahalin natin
pareparehong andito pa rin tayo lahat naghahanap
pero sa katotohanan ang taong mamahalin ay andiyan lamang
..at yun ay ikaw.

Tuesday, February 16, 2010

Usapang lasing

Nagkataon na araw ng puso ko bukas. araw ng mga puso natin.
naiwan kaming tatlong magkaibigan, hindi kami iniwan pinili lang namin na hindi sumama.
Dala ng lungkot, nagkayayaan uminom. takte tatlo lang kami uminom.

Inuman friend 1:
"Namimiss ko siya" wala ng lalabo pa sa statement na yan pag ang nagsabi niyan ay isang lasing. malabo kasi bibitaw ka, tapos mamimiss mo. malabo kasi kaya mo sabihin samin pero sakanya hindi. malabo kasi hanggang hangin lang ang abot ng salita mo, walang pupuntahan.

Inuman friend 2:
"baka mapakilala mo naman ako sa friends mong girls?" sagot ko "mahalin mo muna sarili mo kasi hindi mo kakayanin na pag nawala na yung taong mahal mo. yung lalagyan mo ng pagmamahal, pag nawala yun mawawala ka din"

Ako: sa bawat tagay at shot na nilalagok natin...onti onti natin natatanggap ang mga katotohanan na pilit nating tinatago, at tinatakpan ng ngiti at saya.

Inuman friends: wow...lasing ka na nicole

ako: siguro nga. Cheers

Thursday, February 11, 2010

Pagod

kelan mo ba masasabi na dapat ng tapusin? dapat ng tigilan? pag pagod na? kasi walang ng drive to go on. wala ng energy to move, to do the same things or to think of new things to make it work. tatanggapin mo na lang na pagod ka.

i dont believe in such. im not saying this kasi im a person who is full of energy but listen...ang pagiging pagod means may ginagagawa ka at nagagawa...simula lang yan. nagiging pagod ka lang kasi walang nangyayari, i mean walang return yung ginagawa mo. hindi dapat yun, hindi dapat ganun ang habol mo. Do it because you want to not because you want something in return. Ang hirap pag ang heart mo expectant kaya lahat ng ginagawa mo baliwala.

prinsipyo ko sa buhay is someday i will be loved the way i love others. Kaya in every lover i love, every friend i love i give them what is due them, what i feel for them. I love you because i love loving you, if you dont feel the same way its okay :) but when i said i love you it means forever. i know myself being capable of giving the "unconditional love" because i have experienced unconditional love. how hurtful it is, how lovely it is. loving beyond what hurts you, loving beyond the loveliness. I dont force anyone to love me, i dont force myself to love anyone i just love them.

i never get tired of loving people even if it causes me heartaches, its all part of the plan. its just the beginning.
its like the arena where your strength is tested.

Pagod na ako, naiiyak nga ako eh. kasi ang pagod na nararamdaman ko is yung pagod dahil nahihirapan na ako sa mga kasama ko...i may hate people but in reality i cant, im mad yes but it'll pass. ang hirap! gusto ko ng mangbitch lang pero sandali lang yan. this is just the beginning...

lahat ng problema natatapos :)

Friday, February 5, 2010

DON’T GO HIGH SCHOOL BITCHIN

This for you NOSE-faced-girl,

I never say this from the heart, but this goes for you.
It goes with my deepest sincerity…FUCK YOU!
I was a friend to you, I put up with your self-centered bitchiness, listened to every I-always-have-a-reason-why-im-wearing-this-and-that, and your feeling pretty but you’re really not and you’re never ending great-er-ness than the OH-SO-LAME ME …well guess what bitch!?
You’re my inspiration…ill work hard enough and ill make sure you’ll need help from me…and when that happens…ill give you help, don’t worry. IM A FRIEND, but ill give you the lamest one.

Its ok to bitch me up like this, NO ISSUE. Im not very good with defending myself, but to disrespect my mom that way? I could push you off the wall and make sure I break your face more.

Sira na nga, sisirain ko pa. hindi ka man lang papasa maging hipon.

-SINCERELY YOURS, WITH MUCH PASSION AND LOVE
The girl who never did anything right in your eyes but the one you referred to as almost perfect. (I have a video to prove it)

Friday, January 29, 2010

nagkataon

naguusap tungkol sa girls ang mga kapatid ko, hanggang sa napunta sila sa usapang qualities, hanggang tanungin nila ako ano ang gusto ko sa isang lalaki.
sabi nung isa "ahhh chinese gusto ni ate"
nagkataon lang naman na magkasunod na chinese ang ex ko pero hindi ako mahilig sa chinese. mahilig ako sa chinito. pero hindi necessarily chinese.
sabi naman nung isa pa "photographer"
nagkataon lang din na photog din ang lumandi ulit sakin
pero yun napaisip ako sa pagkakataon na ito, ano nga ba ang type ko sa isang lalaki?

physical:
1. kelangan mas matangkad sakin (improve the clan!!)
2. hindi pwede payat,hindi pwedeng mataba. sakto lang
3. athletic, requirement ata sa pamilya namin ang marunong magbasketball
4. mukhang maangas na sweet (labo) or mabait na lokoloko ng onti
5. mabango kilikili :)
6. ayoko ng mahaba buhok, kalbo or short hair
7. ayoko sa mas maitim pa sa kapatid kong si rich at bodee.
8. huggable
9. hindi jologs magbihis (ok lang yung maporma ok lang din yung shirt and jeans)
10. at higit sa lahat, maganda ang mata ( hmmmm :) )

mental:
1. yung kaya ako, hindi yung kinakaya ko PARATI
2. yung kaya tanggapin yung pagmamahal ko na akala ng marami sobra. dapat ang pano ba? hmmm dapat ang jar of love niya ready pag umapaw o-ha o-ha
3. knows how to see problems in different views
4. ok lang seloso ng onti :)
5. game sa mga bagay na gusto ko ng gawin (travel, crazy things, ewan, spontaneity)
6. marunong tumahimik, marunong mag ingay
7. lets me and helps me
8. will accept my randomness, and weirdness and hyperness
9. is ready for my moody attacks (pms)
10. Sweet :) i love surprises

emotion/feelings/attitudes:
1. loves himself, so that he can love me
2. thinks, sometimes its okay to think :)
3. knows how to talk and let his feelings out
4. knows how to decide, and knows how to face consequences
5. can listen and pay attention (boys have short attentions spans)
6. knows how to say no, because im a yes person
7. medyo masungit sa iba except me and my family
8. thanks God im alive, and that he has me (awwww? pa cheezy)
9. Malambing kasi ako hindi malambing masyado, im learning
10. ako yung weakness niya

Spiritual:
1. fears God
2. loves God
3. knows God
4. walks with God
5. faithful

ewan madami pa siguro pero yan. yan lang muna ngayon. meron ganyan tao, alam ko meron.
kasi siya na yun pag nagkataon. YIKEEE

Monday, January 25, 2010

Open the door

its hard when its all inside and you cant bring it outside.
im in no hurry, i wait for the moment to come.
i dont force it, but when its needed i make it happen.
i try to keep my cool everytime you're around, and damn its hard

i think about it and maybe you were'nt brought up that well
do i have to understand the lack of breeding you have?
i should understand if it were my fault, if it was me who wanted it.
why understand where you came from when you really dont mean a thing to me?
well you used to be but when i turned my back and someone saw the quick switch of a smile to a glare...
you were gone.

it all heavy inside. and if i was just not thinking, id step out.
i never wanted to fit in, its never me who would let myself in.
someone opens the door for me, and walks me right in.
i am invited and not pushed in.

if i dont fit, ill find a bigger space. even if it means me being alone.
im no drama queen or emo
what i mean is
becareful with the choice of words, or the words you say because these things come back to you.
and when it does ill make sure you feel the way i feel right now.

Friday, January 22, 2010

sabi ni

sabi ng utak at puso ko buhay ka pa
biglang tumulo luha ko...

pantasya ang nasa utak at puso
realidad sa bawat patak ng luha ko

Thursday, January 21, 2010

your accomplished plan

saturday
i knew you were in. i was that sure that you're getting out of that place quickly, you were strong. siguro, it was my mistake to be that sure that you were strong.

sunday
i was so excited to celebrate with my cousins in laguna. but then we got a call, a phone call. when i saw my mom wear her sunglasses, and a tear drop fell. i knew it was call, a call that came from the heart.

i saw you inside, all weak and could hardly breathe. you know how much pain it caused me? that man of steel in my mind, my idol. right there! i couldnt look at you but i my eyes were locked on you. it crumpled my heart like an old piece of paper.

i went back home, and i couldnt sleep. i wanted to be there in the waiting room, i wanted to take the whole shift. just to wait for you come out. i knew you were coming out.

sunday to monday
9pm -4am. visiting hours was over, but i dont care. i still went in to see you. i saw you in pain. i wanted to hold your hand, but i know fragile you were. the nurse was there and i knew she wanted me out, but i dont care. i want to see you. im content.

papa, tumayo ka na diyan. strong ka! alam kong kaya mo.

10am, yaya nini woke me up because there was another call. i answered and mom said your stomach was giving up already. i was waking up dad, but he just budged. i didnt know what to do already. i didnt know what i was doing. i got up, dressed up. i wanted be back where you were! another call, cardiac arrest. my dad got up

in the car. my dad and i were telling stories. but then a sudden silence came, we were both quiet. we got to the parking lot of the place, dad wanted me to go up first. but i said no. i guess i just couldnt see you like that in that state anymore.

papa, diba? tatayo ka na? bakit hindi ka pa tumatayo.

ayaw kitang bulungan. kasi tatayo ka pa eh. kasi magbibingo pa tayo eh, kasi kakausapin mo pa ako. lelecturan tungkol sa buhay.

1:14. ang cold mo naman! umalis ka na lang. di mo na kami kinakausap. bakit ka ganyan?

tuesday
dami mong friends.

wednesday.

nabalitaan ko na you wanted us to have lunch that sunday before going to the place. you wanted all of us to be together but your body was giving up saturday pa lang.
you told your doctors your coming in after lunch

you left us after lunch. we were all together.
thats what you wanted, that was your plan.

Wednesday, January 20, 2010

sa kasalukuyan

Unang araw: ngiti, hindi puro luha. alam kong ika'y natuwa. Strong kami like you.

------
Papa, break muna ha? ilalabas ko lang ang inis ko
------

habang dumidiin ang pag pindot ko sa keyboards ko iniisip ko? pano kong sila naman ang mawalan?
sila ang maiwan? sila ang humarap ng nararamdaman ko ngayon? Putangina.
alam ko nakakairita ako. and yes i keep things to myself.
was it really my fault or you werent just really that close to me? would you care if you would know?

I AM DISABLED. the truth is im lost. in my reality, im breaking down inside. but in this world's reality i have to face every face that is being introduced to me. wtf. i cant seem to get myself to work. i dont know why. i know i can but i choose not to. maarte? cge yun na lang. pero yung totoo ayoko. ayoko lang talaga.

Tuesday, January 19, 2010

kumpleto ang cast

Dumating ako sa eksena, sinalubong ako ng dalawa pang baguhang fan at kwinento na nawala ang idol namin sa fighting scene. akala ng lahat tapos na ang palabas pero hindi pa!! bumalik siya matapos ang 7minuto. ANG GALING! umabot pa ako. Laban idol laban! lahat kami naghihiyawan lahat kaming umaasa sa fighting scene na ito. nakakakaba, ang bigat totoong totoo ang lahat.
Idol, kaya mo yan! tapos bigla akong tinulak ako papasok ng isa pang fan, kinuha ko na ang pagkakataon na ito. lumapit ako kay idol. pinaalam ko na andito kami, ako ang magbabantay sa iba, at chineer ko pa siya ng kaya mo yan!! matapos ang ilang minuto dinala ang idol ko sa arena kung saan last level na. pagkatapos harapin ang higanteng ito. TAGUMPAY!

isa-isa ng kumpleto ang cast.

ngunit nasugatan at nanghina ang idol ko....OH NO!!! pero GO GO GO!! sabi ng assistant director..."it doesnt look good, we have to prepare for the worst" ano? ano? baguhin mo ayusin mo! Go! biglang sumigaw ang direktor "we're not calling it quits yet" OF COURSE NOT. sumigaw ulit ang direktor "he might not make it" ano ba? direktor ka diba? anong might? loko ka ah! IDOL GALINGAN MO.

katahimikan.

WOOOH!! nakabalik pa si idol sa kwarto. Ang galing ang galing. panalo talaga tong idol ko. mga direktor na toh hindi ko kamalaman kung anong gustong ipasabi ang galing mangbitin ng kwento!! go idol! you are soooo good!

kumpleto na ang cast.

0 ... 60 ... lumalaban ... ano toh points? ... 0 ...14 ... 0 ... 72 ... 0 ... 0 ... 0 ...
HOY IDOL!!!! diba may isasign ka pang contrata?
0 ... 0 ... hihingi tayo ng extension sa manager mo 0 ... 0 ...

sumara ang kurtina. DI PA TAPOS ANG PALABAS. 1. 2.. 3.. clear. anong nangyayari sa loob??? buksan niyo!!
ang pangit ng background music. ano yung linya na yun? sira ata yung screen!!

idol? idol?

binuksan muli ang kurtina...IDOL...idol...hindi ka man lang ngumiti sa huling pagkakataon. hindi man lang kita nahawakan.
kagabi lang binabantayan kita ah? kaya mo pa eh! malakas ka pa. kaya nga kita idol diba? ano ba. idilat mo mata mo!! bakit ka nagtatago sa ilalim ng kumot? wag kang kabahan. bakit ang lamig lamig mo? yakap na kita ah. IDOL IDOL.

nagroll na ang credits. tapos na ang palabas. 1:14pm nagend ang show.

kumpleto na ang cast, magkakasama kaming lahat. bibigat lang siguro ang pakiramdam ni idol kung makita niyang malungkot kami. Magpakasaya ka na Idol, aalagaan ko ang fans club mo at ang mga cast. sabihin mo kay manager ang galing niya at inalagaan ka niyang mabuti. kami naman ang panuorin mo idol, mas maganda ang view mo ngayon. kahit na tapos na ang contrata mo, ikaw pa rin ang bida. I love you, i miss you so much.

umulan.
----
Papa, hindi mo kami iniwan. i know. you're just around here somewhere. to be fair, like you did for us. we'll be strong and we'll keep each other. I love you, you know that. be happy. wherever you are eat the yummiest foods ever, play the golf in the wonderful clean green grass. You had a good run, you were a matinee idol. you were a star, you were home box whatever that is. You are my idol.

-no.1 apo.

Monday, January 18, 2010

Idol

Idol,

sa buong buhay ko lagi kitang tinitingila. ang lakas mo kasi, walang makabara sayo
ang talino mo lahat ng maabutan mong problema nalulutasan mo...pero kung hindi man nalulusutan mo
pinapanuod kita. lagi akong natutuwa at natatawa sa mga pinag gagawa mo

nasabi ko ng i want to be like you
a person who tries everything, knows have to fun, knowledgeable, knows what to say, wise, family person, at higit sa lahat ang iyong pagiging strong.

Idol, ang galing galing mo. kaya ng makita kita nakahilata sa kwartong yun nanghina ako.
Hindi ko alam gagawin ko, ayoko maawa kasi alam ko kaya mo! malakas loob ko na dadating ang susunod mong episode.
Strong ka!! strong din kami. strong din ako...para sayo.

Wag kang bibigay agad, lumaban ka. Dont give up easily, we're no quitters. we always give up a good fight.
pinapanuod pa rin kita. aabangan kita.

- fan

__________________
ang hirap hirap makita ang idol mo na nahihirapan. buong buhay mong tiningala, tinamaan lang ng ligaw na bala, nanghina na. pero hindi magbabago ang tingin ko sakanya, kasi ang mga idol kelangan din magpahinga. onting pahinga lang yan idol!!

Pag-tao nga naman ang idol mo...

Tuesday, January 5, 2010

Masarap kang magmahal

Labi mo't labi ko'y nagdidikit
Hawak ang katawan mo ako'y nanginginig
Iisa ang nilalaman ng ating dibdib
Parehong nilalanghap na hangin

Ikaw ang hanap sa araw at gabi
Dating mo ay nakakahumali
Sa haplos mo dahan dahan akong namamatay
Wala akong kalabanlaban, walang kamalaymalay

Bakit sa bawat kanto ng buhay, dumarating ka?
Nakakabaliw ka, tama na
Gusto kong tapusin na ito
Ayokong dumepende sa iyo...

Masarap kang magmahal
Pero ako'y nasasakal
Nahihirapan, nanghihina
Ikaw ang nagiisang dahilan

Gusto kita pero di mahal
Masaya akong nakilala ka
Hanggang dun na lang aking makakaya
Wag mo na sana akong akitin pa...

Tuesday, December 29, 2009

Tapusin mo saka-NIYA

natutuwa sa bawat ngiti
Madaling mahawa sa halakhak
simpleng tingin, parang kinikiliti ang puso
pag nang ako’y hila, bumibigay ang tuhod

Bawat apak sumusunod ang mata
Bawat patak nakikinig ang puso
Tugtog ng aking buhay, sinasayawan
Onting maiaalay, pinakikiramdaman

umikot ikot ang tanong sa ulo
ang hirap iabot ang oo na inaabangan
parang highschool ang utak
nagtatantrums, pumapadyak pa mga paa

ganito talaga ang araw-araw
gusto o ayaw lang ang desisyon
nakakabugnot pero alam kong nasisiyahan na ako ang kasama
nakakaloko pero ang lahat ng pagtitiis ko para sa ka….
_________________________________________
dugtungan mo ang lahat ng sinabi ko
tapusin natin ang kwentong ito
magbabago ang storya ng sinulat ko
pag tinapos mo ang lahat ang linya sa salitang “niya”

Tuesday, December 22, 2009

baba.

its christmas break. and you know what that means :) endless party and unending yummy food which results into cute bellies and chubby faces. i dont know if its just me but i know a lot could relate to me.

BABA...BABA...BABA...baboy ako. grabe pag christmas break or kahit anong break. gusto ko magimpose ng competition sa mga kaibigan ko...PATABAAN OH!? ano ano? pero syempre joke lang yun. but i swear and i know i get fat when we have breaks. staying at home is not good. ironic? but yes. when all you can see is the same corners over and over again. you have nothing to do then a rumbling sound call onto you, you get hungry and you answer that call, you eat.

i call my home, my land of sweets. chocolates, cookies, milo and if im lucky ice cream in the freezer...ALL FOR FREE :) and if i want anything more, i ask the fairylooking God-given mother to give it to me or i tell the beast who turns into mom's prince charming to get me something good to eat. yes, when im at home its like a fairytale. am i hansel? or gretel?

BABA...BABA...BABA...batugan ako. i sleep late but i wake up early...early for dinner. today i woke up 2pm because i slept 4am. doing what? plants vs zombies. pag break nga naman oh. parang you have loads and lots of time. NOT. im graduating and time is gold. NOT. time should be used very wisely, but am i? HAHAHA NOT. i sleep i wake up and it repeats.

i dont really have time coz when i wake up, i have 1 hr munimuni on my bed, i look into the fridge. i think of what i should do...okay i get stuck. i just think but i dont do it.

BABA...BABA...BABA...baho ko na. i make my room messy, its like a jungle in here. oh in my closet? man!! FOREST. i dont know where to find my clothes from my bags from my shoes. HAHA its fun here. and since i just woke up, i just ate...im tatamad to take a bath. today i woke up 2pm ate lunch ng 330pm. ate merienda at 5pm and ate dinner 6:30pm...i took a bath :D yes hahaha i just took a bath and i brushed my teeth...

hmmmmm

BABA..BABA...BABA...BABAE ako. maniwala kayo sa hindi. babae ako, i just dont practice it like others does :)
i dont mind getting wounded, breaking a nail or getting dirty. i get roudy at times and i hang out with anyone or everyone.
i wish i was a guy but im fine im a girl :) i bully, i make fun of people and yet they love me still. thats how i love them more when they can stand the stench, the lousiness, the boyishness and the evilness that is me. but yes...i am a girl. i have the organs of a girl so i guess i am. i like guys still. so yeah. i am a girl

___________

just playing :D

Sunday, December 13, 2009

Ngiti ng Payaso

walang malungkot, magiging malungkot pagkasama ako. kahit pa umiiyak ka na, i can definitely make you smile. Magaan ang loob ng mga bata sakin, kahit na nakakaloko ang aking itsura. madali sila maaliw sa kulit ng aking personalidad. bawat eksena na gawin ko siguradong magpapasaya sakanila, kaabang abang ang mga gagawin ko. it surprises them. nakikita nila akong masaya, at nagtataka pano maging ganun kasaya? madali lang sakin eh. at ipaparamdam ko sakanila kung gaano kadali yun! SMILE.
pag iniinis ka ng kalaro mo, SMILE.
okay lang ipaparamdam ko pa rin na pwede nila ako maging kaibigan at pag nangyari yun mas magiging masaya ang lahat. nakakatuwa ang mga mukha nila, sumasaya lalo ako pag nakangiti sila, nagaabang ng susunod kong gawin.

ngunit may ibang takot sakin.

hindi ko malaman kung pano ko nagagawa yun. hindi ko masabing emo ako pero ganon lang talaga pag nakita ko ang mga bata, makakalimutan ko ang lahat at pangingitiin sila.

habang suot ko ang maluwag kong damit, tatawa sila magtataka pano ako nagkasya dun. may rason, kelangan makagalaw akong mabuti. para maipakita ko ang skills at talentong maibabahagi ko sainyo. Onting joke dito, tawa kayong lahat. Onting asar sa kaibigan ko, tawa ulit kayo.

Bakas sa aking mukha ang kasiyahan na meron ang puso ko, na gusto kong ipamahagi sa inyo para lahat tayo masaya. pero bakas sa mata ko ang kalungkutan at gutom...gutom na gutom sa kasiyahan. gusto ko masaya ang lahat, ayaw ko kasing nakikita niyong malungkot ako, minsan na nga lang kayong masaya at priveleged na ako na ako ang nagpatawa at nagpangiti sainyo. Gutom na gutom ako para maging masaya, kasi sa loob may pinoproblema ako, may iniintindi pero dahil hindi ko magawang maging masaya, kayo na lang muna.

The great pretender

I sit here, quietly.
Blank as i stare into the window of soul
Silence...
a whisper kills the peace
I hear my heart pounding in anger
Still fists at rage.
Emotionless eyes to hide the inside.
You disgust me.
Look at me! Do you see? hear? feel?
Do you sense anything at all?
I spit on the ground you step on,
You're no better than me.
Play safe, never dare.
Oh what pity.
The facade breaks and falls down.
Walking away? because you can finally hear?
No voice coming out from you, you see.
A hypocrite, break your chest.
Show them who you are,
NOTHING, NOTHING INSIDE.
Insignificant, and futile.
Remove yourself from the history of mankind, as respect to those living.

You are not a friend, definitely not an enemy
you are the great pretender.

______
DIE

Thursday, December 10, 2009

it works

for some reason things work out for me :) and i can say that its not luck. im just blessed

I walk in UST and its freaking hot. i say a little prayer
"Lord, ang init!"
tapos biglang dumilim ang sky!! WAAAAAAAAH scary! pero ang galing ni Lord. chiyeah

friends invite me to stay and have a couple of drinks. Biglaan. oh how my parents hate biglaan na plano its 5pm, and i have classes 6pm-9pm. so how does this work? 30mins later i find out the professor is not coming to class! Inuman na!

Eds invites me to a movie. but i have classes ng 3pm. I risk, i go watch. then...suspended classes

Varsi peops wants to go to ek, eh kakadating ko lang from hongkong. so feeling ko hindi ako papayagan. boom! pinayagan ako.
sarap! enjoy and fun

Today for some reason im happy. And out of no where, i find a want to sing the Happy birthday song. I was crossing the street in P. Noval and as manong tricycle finds his way out of the traffic jam, he sings happy birthday to you :) HAHA

I dont know why but it works for me. Thank you.

Hanggang saan

Kelan mo masasabi na kilala mo ang isang tao?
naiirita ako sa tanong na "Ano nga bang alam mo sakin?"
nagngingit ngit ako sa tanong na yan. Do you measure? do i need to enumerate? why will i think of the lil things and the big things that make me know who you are? is this a test? are you my teacher? do you want to be impressed?
Why do people ask these questions. May racing ba ng padamihan ng talagang nakakakilala sayo?
sino kalaban? sino ang kakompetensya?

I love challenges, but to compete and to gain that spot... to be the friend that knows you best? or at least be a friend that knows you?... its not what i aim for. Friendship is no status quo for me, its enough that you allowed me to enter your life and spend time with you. I dont need to get something back, i dont need a position.

You just ... i wish i could ban that question..
Wait for that moment when your at your highest happiest moment, loneliest lowest time, Watch for what your friend will do keep to keep you happy, and get a smile out of that face.
Knowing your story is not enough for me to know you,
its understanding where you're coming from and learning how you deal with everyday that makes the bond tougher.
so...Do not question.

***
Knowing is not enough, understanding is more than enough.

There are things.

There are things you dont need to limit, not need to measure and put a borderline to.
You dont ask why you just know. Sometimes its obvious so you dont have to say it to make any more obvious? You walk the streets because your tired of riding. You find sadness because your always happy. You hit somebody just for fun. Leaning forward to the person next to you when he brought out his phone to check if someone texted. You smile all of a sudden, for no reason at all. You stay in room because you want to. You're reading this when you have a lot more things to do.
There are things...you just do to make everyday different.

and its ok. take life less serious.

Wednesday, December 9, 2009

Proper introduction

Kung ikaw may bf/gf, dont lose your identity. he/she loved you for who you are and he/she should be ready to love who you will become.
Don't lose your identity, vice versa. Don't lose theirs.

Friend: Oi kamusta, pre?
BF: girlfriend ko si Melissa

MALI! kasi pagkatapos niyan kilala si tanya as girlfriend ni bf. dapat kilala siya as tanya

Friend: Pare, kamusta
BF: Pare, Melissa. Melissa, pare.
or
BF: Melissa, meet my friend pare.
hindi naman siguro stupid yung friend mo diba? para hindi magets. kung hindi niya magets
pag nagtanong si pare kung sino si melissa. dun mo sabihin na girlfriend mo.
panget makilala as "Uy! ikaw yung girlfriend ni ganyan" nawawalan ka ng identity.

Tuesday, December 8, 2009

When you’re in a shit hole

Have you ever experienced sitting in class and being quiet? When in reality you’re not that type of person. You’re not quiet, you’re usually the one making noise. The one that the teacher hushes during classes. Well it happened to me. That’s when I started thinking…

You get into high school or college and you find your “comfort zone” among the many faces in the crowd. But you have to be careful for those faces can turn to evil glares when you turn your back. Sometimes this jolly person you see, is the number back stabber you’ll ever meet. The person in the group who hangs on to anyone just to stay in the group wouldn’t be there for too long. The bossy will always be shut out. But those who learn to keep things to themselves and does not mind who they are with, will stay. Not necessarily the same crowd but they will stay. It’s hard to find strong friends, strong enough to take in the foul stench of your being.

I’m barely close with anybody because I don’t think I don’t have to be close with everybody. I’m a person hard to understand. That’s why only a few really know me. I’m not complaining, I’m informing. I always loved small circle of friends, it was always better that way. But my perky stature in the society draws in friends, and I can’t help but talk to them. Sometimes you need a breather from the same crowd, you want and find something new. I think this time, ill be thinking about myself. Putting me at the top of my priority list. I’ll think of pleasing myself and making me happy. I always cared for others, and I know I did my part already. Change is a very strong word, and if I do change for this, as long as I’m happy, I won’t change back. I can’t take back what has been lost, I can’t take back what has happened. I’ll just keep moving forward, and whoever stays with me in my journey of life, well I’m thankful and blessed to have you aboard.

Everybody has their shitty days.

Warning: Keep distance

sa kalye maraming signs diba? no u-turn, no left turn, one way, pedxing, no parking. ah basta madami sila. habang nakasakay sa jeep papuntang UST napansin ko ang isang truck na may nakasabit na sign na "Warning: Keep Distance"...
...natulala ako hanggang naramdaman kong magvibrate ang cellphone ko...

bakit kaya ang signs sa buhay natin narerealize lang natin pag nadaanan na?
kung kelan may iba na siya, dun mo malalaman na may gusto pala talaga siya sayo noon kaya pala may moby na iniaabot sayo pag nagkikita kayo
bawat "kamusta?" ng kaibigan mo, may ibig sabihin pa palang mas malalim yun na narealize mo lang nung may umiiyak na.
nung natapos ang kanta nung nagvivideoke dun mo nalaman na nakatingin pala siya sayo, ang kulit mo kasi kung kanikanino ka nakikipagdaldalan
sa bawat sign na madaanan pansin mo may napagiiwanan? hindi lang ikaw ang apektado.
sana lahat ng makikipagfriends sakin alam kung anong pinapasok nilang friendship sa isang tulad ko. haay nako may pagkaweird ako at kung ano ano ang pinag gagawa. masasabi kong ang mga kaibigan kong tumatagal sa kaweirdohan ko ay treasures ko. bihira ang tulad nila kasi kahit nakita na nila ang signboard na nakatatak sa noo ko "warning: keep distance" nandun pa rin sila. they dare stay and be with me. or baka hindi pa nila nakikita yung warning? LOLS

I love you my only bestfriends (jamie, kristine, leyl and lilet), my mom, bebe bros (robin, bodeem rich and zach), ang aking tumatandang childhoodfriends (ricco, luigi, kelby), at ang jomars (josemarie at josemargo) ng buhay ko.
You are my treasures.


Sunday, December 6, 2009

Agawan base

pinapanuod ko ang dalawa habang natutuwa at nagkakantsawan...
makakarating ang isa ng 4 na hakbang kalayo sa base nung isa, pero makakatakbo ang bantay at tuluyan susugod sa base ng kalaban.
...
A: hindi mo naman kaya iwanan at irisk ang base mo para habulin ako
B: KAYA! ikaw naman lagi kang nagiisip kaya pigil ang galaw mo
A: at least nagiisip, di katulad mo na sugod lang ng sugod. walang pakielam kahit madapa
B: ok lang madapa! kasama yun sa pag sugod. at least sinubukan ko
A: sinubukan mo kaso walang nangyari.

dumating na sa punto na naging seryoso sila, wala ng tawanan, wala ng ngiti.
ang dalawang base hindi pwede maiwanan, kelangan ipaglaban.
hindi pwedeng hayaan na walang nagbabantay, kundi maagawan.
kelangan marunong ka magrisk, kelangan marunong ka magisip.
hindi pwedeng sugod lang ng sugod, malayo nga ang nahakbang wala naman napala.
hindi rin pwedeng grabe magisip, baka hanggang isang hakbang lang ang mangyari.
kapag nakuha ng isa ang base ng aagawan, tapos ang laro. meron ng panalo.
nakikipalaro ng agawan base ang utak at puso ko sa magiging desisyon ng araw araw ko.

Wednesday, December 2, 2009

sweetheart

kinailangan kong lumayo sayo, pero hindi ko makakayanan ang desisyong ito.
ayokong isipin at tanggapin ang buhay pag wala ka na.
I know you wont, you cant be there for me till i grow old. kaya ngayon pa lang hinahanda ko na ang puso ko para sa panahon na iyon. pag wala ka na...

pag nakikita kita lagi kitang lalapitan kasi its you who makes me feel the happiest.
ngayon pag nandyan ka na parang gusto ko na lang umiyak at isipin kelan ka ba magiging akin ng tuluyan
pag namromroblema ako, sigurado akong kaya mo ko pangitiin at gawing masaya pero kelangan ko na magisip ng papalit sayo kaso mahirap, kasi nagiisa ka.
walang kasing lambing at 'sing tamis ng iyong pagmamahal. kaya bawat tao na makita kong masaya na nakakasama ka untiunti akong namamatay...kasi dapat AKO, ako ang may hawak sayo.
nanghihina ako ngayon. hindi makakain ng maayos dahil wala ka na.
pilit kong gusto maging manhid, para hindi mo na ako maakit.

hindi ko pa rin matanggap. pero nandito ako, desisyon ko toh. para sa ikabubuti din natin toh.
i miss you.

(no sweets for a week)





Monday, November 30, 2009

dala ng kalituhan

alam mo ba yung tumblr? hindi ko siya maintindihan.
tinitignan ko kung para saan ang mga pindutan don, anong ginagawa nun? tsh
nagtataka ako kung pano ko na "like this" ang reblog ni reyvan
nagulat ako na post na pala ang pic ko, kala ko naguupload ako ng profile pic eh

naguguluhan ako sa bagay bagay, sa mga kaganapan.
so habang nakatulala at pinaglalaruan ang labi ko sa harap screen ng laptop ko...
iniisip ko kung ano ang tumblr, pero higit sa lahat bakita ako nandito?

bago ko ipress yung pindutan na magsasign-in sakin sa tumblr
sabi ko di ko iiwan ang blogger ko "he's my first" (ayyy)
he knows the aggressive side of me, the positions im in, he has that perfect view of me.
(landeh) yes, i love him. he's been in me...he knows the inside of me. (lustful much)
mahirap mangiwan, pero higit sa lahat mahirap maiwanan

si tumblr. pinasok ko ang mundo niya, hindi niya ako pinapapasok. he leaves me full of questions, uncertainties and clueless. im trying to reach out, pero hindi eh. tinatanong ko nga ang followers niya kung pano siya maintindihan pero walang makasagot sakin kung pano.

tumblr. A world im in, but i dont understand why im here.
parang sa puso niya...(sino yung "niya")

***
Be strong for it. Love is not for the weak heart
dala ito ng kagustuhan kong magsulat, at kalituhan sa mga bagay sa tumblr
sa kagustuhan kong ika'y maging akin, kalituhan kung anong rason
(waaah)

Wednesday, November 25, 2009

Sana

I was sitting in the cafĂ©, thinking very deeply what to say. And finally when I was composing the speech, the novela building up in my mind, he steps in the room and sits in front of me…

A simple exchange of greeting, an offer for a cup of coffee.

He smiles, holds my hand. I just couldn’t take any more of his sweetness

He’s just too perfect…but…

I slowly drew back my hand to myself and words were just fleeting out of my mouth. One by one


“I know you like me, but you don’t want me…”

he sat back and laid himself cozily on the chair. He knew this was going to be a speech. I continued…

“I’m not asking for any label to be put on us, but I have to put an end to the joy and misery when I’m with you. I make you happy, I know. I also know its not enough. I’m not what you’re looking for everyday, and I don’t think I have to be.”

His mind looks so puzzled, I began to be puzzled too..

“I love you (words were literally flying off) and I don’t know if that’s the way you feel.”

He was about to utter something, but I stopped him. I just had to finish this monologue

“Every time I see you online, when you send me a text message. Especially when its unexpected. Because shamefully I wait for your text. When you comment on my posts. When I see you across the street, when your far and you see me, you smile…its just as if my knees want to beg down the floor and ask you to come to me…I get weak. I just cant help it. my heart throttles…then I snap back to reality. You were never mine, you were yourselfs. you don’t need me, anyone could be in my place...my role in your life is easy…to make you smile everyday. To reassure you that you have me. Anybody would want to be in my place, I can be replaced easily.”

he leans forward, looks at me intently and says, “what’s your point?”

I asked myself what is my point? What is MY POINT…

“My point is…I want to break up with you, before you break up with me”

and to top this dramatic scene, a walk out. I stood up, walked right out of the door and continued to walk…and walk and then I said to myself. “what the f*ck was I doing?”

I was walking and walking. A headache was coming up, such a drama queen I am…then I heard a voice calling out to me…I didn’t turn my back.. I had to be firm with my walk out and I didn’t want to make this any cheesier…he grabbed my hand and said

“you did not pay your bill”

I was in RAGE…I was digging through my bag. Looking for my wallet. I was crying already. If there was such thing as tears falling like its raining cats and dogs. I think I was. I was so pissed he followed me for that? Argh.. I found my wallet, I opened it was taking out the money … then he hugged me.

He whispered “You always knew what to say. Thank you, I love you too. Good bye for now” a smile, wiped my tears he continued “you’re strong, one thing I loved about you” a smirk on his face…then he left


What a scene, what drama this was. There was still a happy ending.

Till we meet again, good sir

Sunday, November 22, 2009

Just Me

When will it ever be just ME

My life, my decisions, my mistakes and my victor

Every young girl wanted to be a princess

red carpets always laid in front of your feet

a feast prepared for the ball

a prince charming among the royalties

But where is the fun in that? everyday is fixed.

You wake up, you get dressed.

You smile and wave to everybody even if it’s a grumpy day for you

Your life is all planned and controlled.

I NEVER WANTED ANY OF THAT

I’am Nicole. You are Brix, you are Avi, you are Sonny, You are Robin, Bodee, Rich and Zach. I’am Nicole.

This is my life. You have yours to control.

It should just be ME

My life, my decisions, my mistakes, my victor

Friday, November 20, 2009

yakap na di bibitiw

Lakad ka ng lakad paikot ikot sa walang hanggan

Isip ka ng isip walang pasikotsikot nablablanko ka na

Hawak sariling mga kamay, palibhasa’y wala kang kasama

Titigil, tutulala kasi di mo masabi kung san ka nila pupuntahan

“Hindi nila maintindihan, kasi hindi nila alam”

parang sirang plakang paulit ulit na tumatakbo sa iyong isipan

Uupo sa tuwing nakaramdam ng sakit, nanghihina ka na

Lalabanan, tatayo muli at maglalakad…mahuhulog sa sahig

Isa isa ng papatak ang mga problema sa mata, ang mga luha

Dalawang palad na magtatakip sa iyong kahihiyan

Nakatungo ang ulo, bakas ang kahihiyan.

Makakatulog sa iyak, magigising…

mag-isa…habang yakapyakap ka ng problema.

Monday, November 16, 2009

CASA GA

last year's GA was the first time i ever performed infront of the CA crowd :)
it was rewarding and FUN, though i barely knew the steps.. i dont care i was there performing

this year, im not only performing a piece, im performing MY piece...and it will be much more rewarding and i will have much much more fun :) i cant wait

dancing is one of my true loves. and i dont think it will ever fade away...hopefully
...hmmmmmm

i want a flower when i step of stage. that would top the ice cream :)

OWN THE STEP applies to dancing and life decisions

Friday, November 13, 2009

listen

luha.
kung ako lang ang iniintindi ko feeling ko magiging masaya ako. pero dahil madami akong mahal sa buhay...may katapusan ang kasiyahan. ang problema nila ay problema ko din. hindi nila kasalanan yun, choice ko to empathize and sympathize with them. pero hindi yun ang gusto kong ilabas dito...

choice.
usually things go well for me. for some reason i dont know, everything just falls into its place. i get to cross the raging river because i see the stones i can step on to get to the other side. pero pag dating sa ibang tao...i fight the current...its not mine, its theirs.

he was young. he does whatever he wants to do. no pain, no amount, no nothing can make him stop. is he afraid of anything? maybe. he'd show you he's afraid but he's willing to take it. STRONG? no. strength does not mean tolerating pain, being able to say no bribery. i dont know what strong means. what makes a strong person or whatever.

im at a lost. i dont know what to do with him, he's so young. he does whatever he wants, he doesnt care about what may happen to him. as long as it makes him happy, he's ok with it. he shows me when he's afraid but is able to shrug it off. he's not strong, i see.

he just needs someone who can...
my brother...what happened to you

Monday, November 9, 2009

lobo

tumitibok. tumatakbo. lumalayo. aalis. nalilito.
kelan kaya ako mapapagod
bawat oo may pait na balik
hindi na natuto
bawat isa ay iba
nagtatago sa likod ng ngiti ang sakit, mahirap
nahihirapan. hinihingal. naglalakad. naghahanap
di pa rin ako pagod
kasama ko nanaman ang sarili ko
magisa walang kasama
tatawa. mukhang ok, pero wala ng hangin ang lobo
sino magaabot ng bagong lobo na may hangin?

aantayin ko ang araw na yun.
sana sa pagdating mo, hindi pa rin ako napapagod.

Friday, November 6, 2009

regret


because of that question i got myself thinking for 3days now



i have had quite a number of relationships. some of them just flings but never the less didn't just play around. i took the chance, the risk with my whole heart and never regretted anything.
until last tuesday...

WHAT IS YOUR BIGGEST REGRET..
i was thinking and thinking...wala naman...then thinking and thinking...ok nagiisip ako meaning meron...thinking and thinking... WHY? ... think...
WHY!
yun na yun
I DIDNT ASK WHY

i had 4 boyfriends and quite a number of flings? ok madaming flings fine. when they all left me..i never bothered to ask WHY.

Grade 6.: Together for 4 months, i think. it was a puppy love text thing and good lunches together :) it was cute. Months passed, i felt something wrong :) i was all giggly about it because I knew before hand. i had that sneaky feeling, i was a kid...i barely call this a relationship (now). so there, he called me and told me he's been thinking about this girl lately..i giggled because i knew it wasnt me.. he got kinda pissed so i tried to stop the giggling. Then he told me he liked my good friend dyan, and i said "go! crush ka din nun eh" it was that easy.
but i never asked why her not me

2nd yr HS: My loves for 3 months. i broke a lot of hearts when the world knew i have him, i had 4 suitors then. it was unexpected. it was all of a sudden, it was him and me, it was us. it was a funny relationship. this was a chat, talk, eat thing and sweet see you laters. it was summer time, and if you're a student hiding a relationship summer time was just the hardest. i missed him but...i knew he didn't. we got to talk over the phone. i tried to lambing him but im not really good at that hahaha. (fastforward: back to school) i called him using my cellphone (to their landline he didnt have a cellphone) i asked how he was and all then
he asked "gusto mo pa ba?"i said "ng?" "eto,tayo. gusto mo pa ba ituloy" "ahhh ikaw magdecide" "ehhh ikaw babae ikaw dapat nagdedecide" "sino ba nagsabi na babae dapat magdecide? Go." "wag na lang?" "okay" "okay ka lang?" "yup" "ah cge bye" (drop call) then i found myself singing...IM FREE, FREE. IM FREEEEE yeah.
now, i think. i never asked why it was all of a sudden

4th yr hs: highschool sweethearts for 2 years and 5months. i love listening to problems, he had a lot. i listened. he talked and wept and smiled. i looked at him and thought about it. his heart was pure and all he needed was someone who will accept him and be there for him, little did i know, ill play that part. from his broken heart we started to be friends, then i became his girlfriend. lesson learned: its not my role to mend a broken heart, because i can never patch things that he lost with the other...i didnt hear from him for a month...it was over...then he called...not directly saying it but he wanted me to wait for him til he finds himself. again not my role to play. I said "thank you at least now i know" thats all that mattered to me, to hear him talk...well he didnt say it directly but knowing him i understood.
but i never asked why he didnt contact me for a month.

4th yr college: my source of happiness for 3months. we just clicked, he was adventurous, a thrill seeker, fun, game, mature... he was somewhat like me. it was all so fast. i didnt even see it coming. it was a rollercoaster ride, and oh how i love roller coaster rides. i knew we can deal with anything...hindi pala. I can deal with anything...he couldnt. He was strong, but his heart for me was weak...i understood where he was coming from. it was normal, and i somehow expected the break up but didnt really embraced the thought. mind over matter, but i loved him...it was heart over matter...or maybe it was denial...1 cold week...then my hatest words came out from his mouth "ayaw ko na"...i understood and accepted.
i listened to solemn music and thought "WHY?"


im a hopeless romantic. when it comes to love i never ask why.
why? because i knew them well and i never wasted any moment.
it was a good run... :)
(but i still regret it haha)